Pianosonate nr. 29 (Beethoven)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pianosonate nr. 29
De eerste maten van het eerste deel: Allegro
De eerste maten van het eerste deel: Allegro
Componist Ludwig van Beethoven
Soort compositie Pianosonate
Gecomponeerd voor Pianoforte
Toonsoort Bes majeur
Opusnummer 106
Compositiedatum 1817-1818
Duur ca. 39'
Vorige werk Zes variaties voor piano en fluit op. 105
Volgende werk Tien variaties voor piano en fluit op. 107
Oeuvre Oeuvre van Ludwig van Beethoven
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Pianosonate nr. 29 in Bes majeur, op. 106, is een pianosonate van Ludwig van Beethoven. Hij schreef het stuk gedurende 1817 en 1818. Het stuk is ongeveer 39 minuten lang en is bekend als de Große Sonate für das Hammerklavier of kortweg Hammerklavier.

Onderdelen[bewerken]

De sonate bestaat uit vier delen:

Allegro[bewerken]

Dit is het eerste deel van de sonate. Het deel heeft een sonatevorm en opent met fortissimo akkoorden in Bes majeur, die veel van het eerste thema vormen. Het tweede deel heeft dezelfde serie van akkoorden in G majeur. De doorwerking begint met een fughetta. In de reprise komt de toonsoort Bes majeur pas terug als het eerste thema al een tijd bezig is. In het coda eindigt Beethoven met fortississimo noten, welke hij zelden gebruikt heeft. Het stuk duurt circa 9 minuten.

Scherzo: Assai vivace[bewerken]

Dit is het tweede deel van de sonate. Het stuk begint met een thema dat als parodie op het eerste thema van het eerste deel beschreven is. In het trio gaat het stuk in mineur verder, waarna een presto deel in 2/4 komt. Daarna gaat het stuk terug naar het scherzo, dat gevolgd wordt door een andere maatverandering en coda. Het stuk duurt ongeveer 3 minuten.

Adagio sostenuto[bewerken]

Dit is het derde deel van de sonate. Het stuk staat vooral in Fis mineur en heeft een lengte van ongeveer 15 minuten.

Introduzione - Fuga: Allegro risoluto[bewerken]

Dit is het vierde en laatste deel van de sonate. Het begint met een langzame introductie die als overgang van het derde deel dienst doet. Het moduleert van d mineur, naar B majeur, naar A majeur en dan naar Bes majeur voor de fuga. Na de fuga gaat het stuk verder in een lang coda in Bes majeur. Het eindigt in een cadens. Het stuk duurt ongeveer 12 minuten.

Externe links[bewerken]