Pierre Chevalier (politicus)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pierre Chevalier
Afbeelding gewenst
Volledige naam Pierre Antoine Marie Chevalier
Geboren Brugge, 8 oktober 1952
Regio Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij ? - 1983 RAL
1983 - 1992 SP
1992 - heden VLD / Open Vld
Functies
1983 - 1994 gemeenteraadslid Brugge
1985 - 2003 Volksvertegenwoordiger
1985 - 1995 Lid Vlaamse Raad[1]
1988 Fractieleider Kamer van Volks-
vertegenwoordigers
1988 - 1989 Staatssecretaris voor Onderwijs
1989 - 1990 Staatssecretaris voor Wetenschaps-
beleid
1990 - 1992 Lid Parlementaire Assemblee van de
Raad van Europa
1990 - 1992 Lid Assemblee van de West-Europese
Unie
1998 - heden Bestuurder Liberale Mutualiteit
West-Vlaanderen
1999 - 2000 Staatssecretaris voor Buitenlandse
Handel
2001 - 2012 Gemeenteraadslid Brugge
2002 - 2003 Regeringsvertegenwoordiger ECT
2003 - 2007 Senator
2003 - 2004 Vertegenwoordiger Eerste minister en
Minister van Buitenlandse Zaken bij
de IGC
2006 Speciaal gezant Belgisch
Voorzitterschap van de OVSE
2007 - 2008 Speciaal gezant Federale regering bij
de VN-Veiligheidsraad[2]
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Pierre Antoine Marie Chevalier[3] (Brugge, 8 oktober 1952) is een Belgisch politicus van Open Vld.

Levensloop[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Hij studeerde eerst Rechten en vervolgens criminologie aan de Rijksuniversiteit Gent.

Actief voor SP[bewerken]

Hij werd advocaat en begon zich politiek te engageren, eerst bij de trotskisten van de Revolutionaire Arbeidersliga (RAL), vervolgens bij de Socialistische Partij (SP). Voor deze partij werd hij in 1983 verkozen in de Brugse gemeenteraad. Twee jaar later kwam daar ook een mandaat als Volksvertegenwoordiger bij.

In 1988 werd hij eerst aangesteld als fractieleider van de SP in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en vervolgens datzelfde jaar als Staatssecretaris voor Onderwijs. Een jaar later, in 1989, switchte hij van mandaat en werd Staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid. Een gepeperde onkostennota voor een dienstreis naar Parijs in deze functie kostte hem het hoofd. Hij nam ontslag uit de Regering-Martens VIII en werd opgevolgd door Erik Derycke op 18 januari 1990.

Hij kreeg evenwel een nieuwe functie aangeboden als lid van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa en tevens als lid Assemblee van de West-Europese Unie.

Overstap naar de VLD[bewerken]

In 1992 maakte hij zijn overstap naar de VLD bekend. Hij bleef (politiek) enkel nog actief als gemeenteraadslid van Brugge (tot 1994) en als volksvertegenwoordiger.

In 1998 keerde hij terug naar het nationaal niveau: eerst als voorzitter van de Liberale Mutualiteit West-Vlaanderen en vervolgens als Staatssecretaris voor Buitenlandse Handel in 1999. Ook in deze functie kwam hij in opspraak nadat het Zwitserse gerecht hem verdacht van hand-en-spandiensten aan de internationaal gezochte oplichter Jean-Claude LaCote. Waarop volgend - in oktober 2000 - premier en partijgenoot Verhofstadt hem dwong tot ontslag als staatssecretaris, wel bleef hij in de Kamer zetelen.

Twee jaar later besloot het Zwitserse gerecht dat hij onschuldig was en hij zelf slachtoffer was van LaCote. Hierdoor kreeg hij een schadevergoeding van 20.000. In België, werd eveneens een zaak geopend.[4] In juni 2011 maakte de Brusselse Raadkamer bekend dat Chevalier niet voor de rechter meer moest verschijnen daar de feiten verjaard waren. Pas in april 2010 had het parket aan de raadkamer gevraagd Chevalier naar de rechtbank te verwijzen.[5]

Derde carrière[bewerken]

In 2001 stelde hij zich opnieuw kandidaat bij de lokale verkiezingen en werd opnieuw verkozen in de Brugse gemeenteraad. In 2002 werd hij aangesteld als Regeringsvertegenwoordiger bij de Conventie over de Toekomst van Europa (ECT). In 2003 verliet hij de kamer en werd hij verkozen in de Senaat na de federale verkiezingen van dat jaar.

In 2003 werd hij aangesteld als Vertegenwoordiger van de Eerste minister en Minister van Buitenlandse Zaken bij de Intergouvernementele Conferentie (IGC) en in 2006 was hij speciaal gezant tijdens het Belgisch Voorzitterschap van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). In 2006 werd hij aangesteld als speciaal gezant van de Federale regering bij de VN-Veiligheidsraad. Sinds 2006 is hij daarnaast voorzitter van de Belgisch-Kroatische kamer van koophandel, sinds 2007 bestuurder van het Symfonieorkest van Vlaanderen, sinds 2008 tevens van VLEVA en sinds 2009 van de Banque Commerciale Du Congo (BCDC).[6]

In 2005 werden parlementaire vragen gesteld naar aanleiding van zijn veelvuldige reizen als speciaal gezant voor de OVSE en de daarbij horende onkostennota's. Eind 2007 werd hij in verdenking gesteld voor schriftvervalsing, heling en witwassen. In mei 2008 werd bekend dat hij zonder medeweten van minister Karel De Gucht een topfunctie had aangenomen bij de Forrest-groep, waardoor zijn objectiviteit als Belgische gezant bij de Verenigde Naties kon worden in twijfel getrokken. Op 11 mei 2008 nam hij ontslag bij de VN. Twee dagen later nam hij ook ontslag als fractieleider van Open Vld in de Brugse gemeenteraad. Wel bleef hij zetelen als gemeenteraadslid.

Tijdens de lokale verkiezingen van 2012 fungeerde hij als lijstduwer voor de Brugse gemeenteraad.[7] Hij werd niet verkozen.

Hij is lid van de Reguliere Grootloge van België.

Literatuur[bewerken]

  • Koen ROTSAERT, Lexicon van de parlementariërs van het arrondissement Brugge, 1830-1995, Brugge, 2006.

Trivia[bewerken]

  • In 2003 nam Chevalier deel aan het eerste seizoen van De Slimste Mens ter Wereld. Bij zijn eerste deelname verloor hij de finale en moest hij bijgevolg de quiz verlaten.
Bronnen, noten en/of referenties