Pierre Sinibaldi
| Pierre Sinibaldi | ||||||||
| Afbeelding gewenst | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Pierre Sinibaldi | |||||||
| Geboortedatum | 29 februari 1924 | |||||||
| Geboorteplaats | Montegrosso, Frankrijk | |||||||
| Overlijdensdatum | 24 januari 2012 | |||||||
| Overlijdensplaats | Toulon, Frankrijk | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Positie | Aanvaller | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren | ||||||||
|
||||||||
| Interlands | ||||||||
|
||||||||
| Getrainde clubs | ||||||||
|
||||||||
| Erelijst | ||||||||
|
||||||||
|
||||||||
Pierre Sinibaldi (Montegrosso, 29 februari 1924 – Toulon, 24 januari 2012) was een Franse voetballer en voetbalcoach.
Speler [bewerken]
Pierre Sinibaldi werd geboren op het eiland Corsica. Op jonge leeftijd begon hij te voetballen bij een clubje uit Marseille, Sporting Victor-Hugo de Marseille. In 1942, Sinibaldi was toen 18 jaar, verhuisde hij naar Troyes AC. Ook hier bleef hij op amateurniveau voetballen. Na slechts twee seizoenen trok de Corsicaan naar Stade de Reims, waar in 1948 de overstap naar een professioneel niveau werd gemaakt. In 1949 en 1953 won hij de landstitel in Frankrijk. In 1947 werd hij topschutter in de competitie.
In 1953, na het winnen van z'n laatste titel, trok Sinibaldi naar Ligue 2 waar hij ging voetballen voor FC Nantes. Maar na slechts één seizoen vertrok hij opnieuw. De aanvaller tekende een contract bij Olympique Lyon. Hier speelde hij echter maar één wedstrijd. In 1955 speelde hij nog één seizoen voor Perpignan FC, een club uit Ligue 2.
Sinibaldi speelde ook twee keer voor het Frans voetbalelftal.
Trainer [bewerken]
Na zijn laatste seizoen als speler bij Perpignan Canet FC ging Pierre Sinibali bij dezelfde club aan de slag als coach. In 1959 verliet hij de club als trainer. Voortaan was hij bondscoach van Luxemburg. Uiteindelijk bleef hij slechts één jaar trainer (acht interlands) van Luxemburg.[1]
In 1960 ging Sinibaldi voor de eerste keer aan de slag als trainer van het Belgische RSC Anderlecht. Hij werd de opvolger van Bill Gormlie, die maar liefst 10 seizoenen coach was van Anderlecht. Sinibaldi bracht een aanvallende ingesteldheid in het spel van Anderlecht. In geen tijd werd de ploeg een doelpuntenmachine. Met namen zoals onder meer Paul Van Himst, Jan Mulder en Wilfried Puis won Anderlecht onder het gezag van Sinibaldi de landstitel in 1962, 1964, 1965 en 1966. Maar omdat Anderlecht in eigen land kon domineren en dat niet in het buitenland kon, werd Sinibaldi in '66 vervangen door András Béres.
Sinibaldi zat echter niet lang zonder club want in '66 ging hij terug in Frankrijk aan de slag. Hij werd trainer van AS Monaco maar kon er geen enkele trofee winnen. In Anderlecht waren ze hem ondertussen nog niet vergeten. Na het teleurstellende werk van coaches András Béres en Norberto Höfling snakten zowel het bestuur als de supporters naar de gouden periode onder trainer Sinibaldi. En dus keerde de Corsicaan in 1970 terug naar Brussel.
Niet voor lang, want na één seizoen zonder prijs liet RSC Anderlecht hem terug gaan. Sinibaldi kwam dan in 1971 terecht in de Spaanse competitie, waarin hij coach werd van UD Las Palmas. Hij bleef tot 1975 bij de club en ging dan één seizoen coachen bij Sporting de Gijón.
Na een rustperiode van zo'n 3 jaar begon de toen 55-jarige Pierre Sinibaldi aan zijn laatste club als trainer. Hij werd gedurende één seizoen in Ligue 2 coach van Sporting Toulon Var. In 1980 zette hij definitief een punt achter zijn sportieve loopbaan. Hij overleed op 24 januari 2012 op 87-jarige leeftijd te Toulon.[2]
| Bronnen, noten en/of referenties |