Piers Gaveston

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Piers Gaveston, 1ste graaf van Cornwall (1284 - Deddington, Oxfordshire) 19 juni 1312 was afkomstig uit Gascogne. Zijn vader was Arnold van Gabaston, een militair in dienst van Eduard I. Piers kwam in 1300 als jongeling aan het koninklijk hof en raakte bevriend met prins Eduard. Eduard werd aangetrokken door de vlotte en geestige Gaveston en gaf hem vele geschenken. De koning zag dit niet graag en erkende de vriendschap niet tussen zijn zoon met Gaveston, die van bescheiden afkomst was. Koning Eduard verbande Gaveston en liet beiden onder ede beloven dat zij elkaar niet meer zouden zien zonder zijn toestemming. Gaveston vertrok daarop naar Frankrijk. Na de dood van Eduard I haalde Eduard II zijn vriend Gaveston echter terug en maakte hem graaf van Cornwall. Gaveston trad ook op als regent wanneer Eduard in het buitenland was.

Gaveston huwde met Margaretha de Clare, een nicht van Eduard I. Wanneer Eduard II in 1308 naar Frankrijk gaat om daar te trouwen met Isabella van Frankrijk, wordt Gaveston aangesteld tot bewaker van het koninkrijk. Gaveston maakte zich ongeliefd bij de nieuwe koningin en bij de adel, omdat zij vermoeden dat er een relatie tussen de beide mannen bestond. Tijdens de voorbereiding van de kroning, werd Gaveston als regent naar Ierland gestuurd, maar hij keerde nog hetzelfde jaar terug en maakte zich door zijn politieke onhandigheid vele vijanden. Eén van hen was Thomas Plantagenet, 2de graaf van Lancaster, een neef van de koning, die Gaveston in een toernooi overwon. Lancaster dwong de koning daarop om Gaveston opnieuw te verbannen. Toen deze echter de driestheid had om terug te keren, werd hij door zijn vijanden bij Deddington in Oxfordshire gevangengenomen en onthoofd. Gavestons positie als gunsteling van de koning werd nadien ingenomen door zijn zwager en aartsrivaal Hugh le Despenser.