Pieter Barbiers (1771-1837)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pieter Barbiers
Zelfportret (1826)
Zelfportret (1826)
Persoonsgegevens
Geboren Amsterdam, 23 januari 1771
Overleden Haarlem, 10 september 1837
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Schilder, graveur en tekenaar
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Pieter Barbiers, in de literatuur ook vermeld als Pieter III Barbiers Bzn, (Amsterdam, 23 januari 1771Haarlem, 10 september 1837) was een Nederlandse schilder, graveur en tekenaar.

Leven en werk[bewerken]

Barbiers, lid van de schildersfamilie Barbiers, was een zoon van kunstschilder Bartholomeus Barbiers (1743-1808) en Johanna Hendrica Kieman. Hij trouwde in 1796 met Maria Geertruida Snabilie (1773-1838), zij schilderde vooral bloemen- en vruchtenstillevens

Barbiers leerde schilderen van zijn vader. Hij verhuisde naar Haarlem, waar hij op 5 december 1793 werd opgenomen in het Sint Lucasgilde.[1] Hij werd tekenmeester van het Haarlems Teekencollegie en was medeoprichter van het tekengenootschap Kunst Zij Ons Doel. Barbiers schilderde met name genrestukken en historische onderwerpen.[2] Hij gaf les aan zijn kinderen Pieter Barbiers (1798-1848) en Maria Geertruida Barbiers (1801-1849) en Johannes Petrus van Horstok.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties