Pieter Barbiers (1798-1848)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pieter Barbiers
Afbeelding gewenst
Persoonsgegevens
Geboren Haarlem, 26 april 1798
Overleden Zwolle, 29 november 1848
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Schilder en lithograaf
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Pieter Barbiers, in de literatuur ook vermeld als Pieter IV Barbiers Pzn, (Haarlem, 26 april 1798Zwolle, 29 november 1848) was een Nederlandse schilder, docent en lithograaf.

Leven en werk[bewerken]

Barbiers, lid van de schildersfamilie Barbiers, was een zoon van kunstschilders Pieter Barbiers (1771-1837) en Maria Geertruida Snabilie (1773-1838). Hij trouwde in 1838 met Amelia Wilhelmina Maria Agnes Meijerink.

Hij was een leerling van zijn vader. Hij woonde en werkte in Haarlem, Zaltbommel (1820) en werd tekenleraar in 's-Hertogenbosch (1828) en Zwolle (1845). Hij schilderde met name landschappen.[1] Na zijn overlijden bleef zijn vrouw als 'Wed. Barbiers' (silhouet)prenten uitgeven.[2]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties