Pieter Wispelwey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Foto Fai Ho, Digitally.nl in het Muziekgebouw aan 't IJ op 30 januari 2007

Pieter Wispelwey (Haarlem, 25 september 1962) is een Nederlandse cellist.

Levensloop[bewerken]

Wispelwey, geboren in Haarlem en opgegroeid in Santpoort, verhuisde op 19-jarige leeftijd naar Amsterdam, waar hij woonde tot zijn verhuizing naar Grootschermer. Als kind hoorde hij vaak de repetities van het strijkkwartet waarin zijn vader meespeelde. Later kreeg hij les van onder anderen Anner Bijlsma, de Brit William Pleeth en de Amerikaan Paul Katz. Hij nam in 1990 zijn eerste cd op voor het kleine label Channel Classics Records (Bachs cellosuites), die goed werd ontvangen. Daarna volgden meer optredens en meer bekendheid, vooral in het buitenland. Er kwamen ook nieuwe cd-opnamen (bij Channel Classics) van muziek van Benjamin Britten, Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, Zoltán Kodály, etc.

Repertoire[bewerken]

Wispelwey beheerst zowel moderne als oude (barok) cello's. Zijn meest recente (2005) opname van de Beethoven sonates en variaties (met Dejan Lazic) is bijvoorbeeld 'modern', waar zijn eerste met Paul Komen 'authentiek' waren. Hierin is hij uitzonderlijk, aangezien het spelen op darmsnaren een andere techniek vereist dan op staal. Gekoppeld aan een groot inlevingsvermogen in zeer diverse muziekstijlen en de wil om alles (van 1600 tot heden bij wijze van spreken) uit te voeren en op te nemen, maken hem tot een prominent cellist van deze tijd.

Speltechniek[bewerken]

Met name de streektechniek van Wispelwey wordt geroemd. Deze wordt volledig in dienst gesteld van het hogere doel, maar een concert is ook vooral een schouwspel en dit geval een schouwspel 'hoe het moet'. Dit levert veelal 'lange lijnen' op, spanningsbogen over vele maten heen waar dit andere cellisten niet altijd helemaal lukt.

Het aspect van de 'internationalisering' waaraan na 1990 met opzet is gewerkt heeft een positief effect gehad op Wispelwey's carrière.

Externe link[bewerken]