Pieter de Decker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pieter de Decker
Pierre De Decker.jpg
Geboren 25 januari 1812
Zele
Overleden 4 januari 1891
Brussel
Flag of Belgium.svg 12de Premier van België Flag of Belgium.svg
Aangetreden 30 maart 1855
Einde termijn 9 november 1857
Voorganger Henri de Brouckère
Opvolger Charles Rogier
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Pierre Jacques François (Pieter) de Decker (Zele, 25 januari 1812 - Brussel, 4 januari 1891) was een Belgisch politicus en auteur.

Levensloop[bewerken]

De Decker was een zoon van de koopman Englebert de Decker en van Marie De Belie. Hij trouwde met Jeanne Claes.

Hij werd opgevoed in een jezuïetenschool, promoveerde tot doctor in de rechten aan de Rijksuniversiteit Gent (1834) en studeerde nog enkele maanden in Parijs. Hij werd journalist bij de Revue de Bruxelles, die hij mee hielp stichten.

In 1838-1839 was hij provincieraadslid in Oost-Vlaanderen. In 1839 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor de Katholieke Partij, waar hij een reputatie als redenaar verwierf. Hij bleef volksvertegenwoordiger van 1839 tot 1866. Hij nam in het parlement historische initiatieven ter bevordering van het Nederlands zoals zijn 'Pétitionnement en faveur de la langue Flamande' in 1840 en de instelling van de 'Vlaamsche Commissie' in 1855 (de Vlaamse Grievencommissie).

Van 1855 tot 1857 was hij minister van binnenlandse zaken en hoofd van de laatste unionistische regering van België. Hij zocht met behulp van gematigden van de katholieke en van de Liberale Partij naar een oplossing in het onderwijs en andere dossiers die België verdeelden, maar faalde hierin.

In 1866 verliet hij de politiek en ging in zaken, met desastreuze gevolgen. Hij raakte betrokken in financiële speculaties die hem zijn goede naam en zijn fortuin kostten, en, alhoewel nooit bewezen is dat hij meer dan het slachtoffer was van ongure elementen, was de kritiek op zijn benoeming tot gouverneur van de provincie Limburg in 1871 zo groot, dat hij moest aftreden. Ook de toenmalige minister van binnenlandse zaken, Joseph Kervyn de Lettenhove en de ganse regering van premier Jules Joseph d'Anethan moesten mede aftreden.

De Decker, die ook lid was van de Koninklijke Belgische Academie, schreef verscheidene historische en andere boeken.

Literatuur[bewerken]

  • (fr) Biografie Pieter de Decker op unionisme.be
  • M. VAN DER EYCKEN, Pierre Jacques François De Decker, gouverneur van Limburg in 1871, in: De gouverneurs in de beide Limburgen, 1815-1989, Maastricht, 1989.
  • Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Pazrlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
  • Reginald DE SCHRIJVER, Pierre J.F. de Decker, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
Voorganger:
Henri de Brouckère
Belgische premier
1855-1857
Opvolger:
Charles Rogier
Voorganger:
Ferdinand Piercot
Minister van Binnenlandse Zaken
1855-1857
Opvolger:
Charles Rogier
Voorganger:
Theodoor de T'Serclaes de Wommersom
Provinciegouverneur van Limburg
1871
Opvolger:
Joseph Bovy