Pieter de Molijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Landschap met pratende boeren. Ca. 1640. Boedapest, Szépművészeti Múzeum.

Pieter de Molijn (gedoopt Londen, 6 april 1595 – begraven Haarlem, 23 maart 1661) was een Nederlands schilder, graveur en tekenaar behorend tot de Hollandse School.[1]

Hij werd gedoopt in de Nederduits-gereformeerde kerk Austin Friars in Londen. Vanaf 1616 was hij lid van het Haarlemse Sint-Lucasgilde. Hij trouwde met Geertuyt Huygen de Bie. Ergens tussen 1616 en 1627 moet hij in Delft gewoond hebben, want toen hij na de dood van zijn eerste vrouw hertrouwde met de uit Amsterdam afkomstige Geertruyt de Roovere, zegt hij afkomstig te zijn uit Delft.

De Molijn was mogelijk een leerling van Esaias van de Velde. Zelf was hij leraar van Gerard ter Borch I, Gerard ter Borch II, Jan Coelenbier, Allart van Everdingen, Christian de Hulst, Anthony Molijn, Jan Nose en Jan Wils. De Molijn was een voor zijn tijd veelzijdig schilder. Hij maakte genrestukken, landschappen, marinestukken, portretten en architectuurstukken.

Bronnen, noten en/of referenties