Pieter van Anraedt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Pieter van Anraedt (Utrecht, ca. 1635 - Deventer, 1678) was een Nederlands kunstschilder in de 17e eeuw. Van Anraedt was een navolger van Gerard ter Borch, en wist dichtbij diens kwalitatief hoogstaand werk te komen, maar wordt desondanks als mindere schilder gekwalificeerd.[1] Van Anraedt stond meer open voor destijds moderne invloeden dan Ter Borch.

De regenten van het Oudezijds Huiszittenhuis, 1675

Levensloop[bewerken]

Van Anraedt had veel bewondering voor de dichtkunst, en ging daarom veel met dichter Jan van der Veen om. Uiteindelijk trouwde Van Anreadt zelfs met diens dochter, met wie hij meerdere kinderen kreeg.

In het Rampjaar 1672 verhuisde van Anraedt met zijn vrouw en kinderen naar Amsterdam. Hier schilderde hij de regenten van het H. Geesthuis te Haarlem (1674) en de regenten van het Huiszittenhuis in Amsterdam (1675). Van Anraedt werd vooral om dit laatste werk geroemd. De stijl ervan wordt vergeleken met die van Bartholomeus van der Helst.[2] Het stuk werd in 1808, bij de opheffing van het huis, opgerold en pas in 1848 weer, ongeschonden, uitgerold en gepresenteerd.

Vanaf het jaar 1675 verbleef Van Anraedt te Deventer, waar hij drie jaar later overleed.

Het Frans Hals Museum in Haarlem, het Mauritshuis in Den Haag en het Rijksmuseum en Amsterdams Historisch Museum in Amsterdam hebben schilderijen van Van Anraedt in hun bezit.

Bronnen

  • W. Martin, De Hollandsche schilderkunst in de 17e eeuw: Rembrandt en zijn tijd - Onze 17e-eeuwsche schilderkunst in haren bloeitijd en nabloei, J.M. Meulenhoff, Amsterdam 1936 (derde druk). Online beschikbaar op de website van de digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren (DBNL).

Voetnoten

  1. Martin (1936), blz. 241
  2. Jaarboek van het Koninklijk-Nederlandsche Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten voor 1848, blz. 131. Amsterdam, Johannes Müller, 1848