Pietro Pomponazzi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Pietro Pomponazzi (Mantua, 1462 - 1525) was een Italiaans filosoof en medicus. Hij studeerde te Padua, waar hij aanvankelijk onder invloed stond van het averroïsme.

In 1516 schreef hij De immortalitate animae (Over de onsterfelijkheid van de ziel) in reactie op het felle debat over de positie van de ziel. Hij verwierp in dit werk de opvatting dat het mogelijk is de onsterfelijkheid van de ziel met zekerheid te bewijzen. In De naturalium effectuum admirandorum causis, sive de incantationibus liber, (Boek over de oorzaken van wonderlijke natuurverschijnselen of over de betoveringen) legde Pomponazzi uit dat inbeelding, geestelijke stoornissen of bedrog aan de basis kunnen liggen van een ziektes. Het boek dateerde uit 1520 en werd in 1556 gedrukt. Jan Wier zou het werk lezen en de idee overnemen in zijn bestseller Over duivelse begoochelingen.[1]

Voetnoten[bewerken]

  1. HOORENS V. Een ketterse arts voor de heksen: Jan Wier (1515-1588), Bert Bakker, Amsterdam, 2011, p. 115.