Pijptang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Typische pijptang

De pijptang, ook Stillson-sleutel genoemd naar haar uitvinder Daniel C. Stillson, is een gereedschap om stalen buizen te vijzen (in of uit te draaien).

De tang bestaat uit een lange stang, met haaks daarop 2 getande bekken: één vaste, en één in de lengte verstelbaar door middel van een wormwiel. De bekken staan niet exact parallel, maar wel onder een kleine openingshoek. De tanden staan op de 2 bekken in tegengestelde richting, zodat ze tijdens het draaien in de pijp "bijten".

Om de stalen pijp te vijzen worden de bekken voldoende open gezet om over de pijp te schuiven. De harde tanden grijpen in het relatief zachte staal van de buis. Door de stang haaks in de te draaien richting van de pijp te plaatsen, worden de bekken met grote kracht dichtgeklemd. Zo wordt de grip op de pijp versterkt naargelang men meer kracht uitoefent.

De pijptang is specifiek voor het werken met zachte (gegalvaniseerde) stalen buizen bedoeld, bijvoorbeeld voor waterleidingen. Door de enorme grijpkracht die het kan uitoefenen op gladde, ronde oppervlakken wordt het ook wel misbruikt om beschadigde en verroeste bouten los te breken.

Na gebruik is op de pijp een gegroefde indruk van de tanden merkbaar. Deze lichte beschadiging is normaal en heeft verder geen gevolgen.

Trivia[bewerken]

De meeste mensen kennen de pijptang van het bordspel Cluedo: het is de afbeelding van het wapen engelse sleutel

Zie ook[bewerken]