Pilgrim

Pilgrim (? - 25 juni 1036) was een zoon van graaf Chadalhoch In Isengau en van Irmingart. Hij werd domproost in Bamberg, kanselier voor Italië en hofkapelaan, alvorens Hendrik II hem in 1021 aanstelde tot aartsbisschop van Keulen. Pilgrim maakte van de strijd tussen Aribo van Mainz en de Curie handig gebruik om zijn status te verhogen. Hij verkreeg van paus Benedictus VIII verschillende voorrechten, zoals de waardigheid van pauselijk bibliothecarius en het kroningsrecht van de Duitse koning. Bij de koningsverkiezing van 1024 koos hij partij voor Koenraad II. Door de toenemende vervreemding van Aribo van Mainz en Koenraad II steeg alleen maar de invloed van Pilgrim, maar het zal pas bij de kroning van Hendrik III in 1028 zijn dat het aartsbisdom Keulen zijn bijzondere staatsrechterlijke positie, inclusief het aartskanselierschap van Italië, kan verwerven. Pilgrim liet de westelijke voorstad ontsluiten door de stichting van het apostelstift en de aanleg van de Neumarkt.

Voorganger: Heribert

Aartsbisschop van Keulen 1021-1036

Opvolger: Herman II van Keulen