Plakband

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een rol enkelzijdig plakband.
Een rolletje plakband in een houder.
Linnentape

Plakband is een artikel waarmee allerlei voorwerpen vast kunnen worden gemaakt, permanent of tijdelijk.

Enkelzijdig plakband heeft aan één zijde een plakkende laag, en is bedoeld om twee (overlappende) materialen (bijvoorbeeld papier) aan elkaar te plakken. Dubbelzijdig plakband heeft aan twee zijden een plakkende laag en is bedoeld om dingen op elkaar te bevestigen.

De eerste vorm van plakband werd in 1926 uitgevonden door een werknemer van 3M, Richard Drew.

Afhankelijk van de toepassing kan de breedte van een rol plakband variëren, en ook de kleur en het materiaal van de rol kunnen verschillen.

Bij snel afrollen van plakband komt een tribo-elektrisch effect voor en wanneer dit effect sterk genoeg is, kan zelfs röntgenstraling worden opgewekt.

Soorten plakband [bewerken]

Toepassing [bewerken]

  • papierplakband (voor tijdelijk vastmaken en ter versterking van gevouwen tekeningen in ordners);
  • afdekplakband (voor schilderwerk, gemakkelijk verwijderbaar);
  • verpakkingsplakband (voor dozen);
  • isolatieplakband (elektronica);
  • duct tape (voor stevig vastmaken, al dan niet permanent);
  • lastape in de papierindustrie;
  • gaffer tape in de theater- en podiatechniek;
  • omboordplakband om de randen van calques te versterken.

Opmerkelijk [bewerken]

Plakband heeft een rol gespeeld in de ontdekking van grafeen door Andre Geim, waarvoor hij, samen met Konstantin Novoselov, in 2010 de Nobelprijs voor natuurkunde kreeg.