Plancktijd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Plancktijd, ook kwantumtijd genoemd, is volgens de huidige stand van de wetenschap de kleinste betekenisvolle lengte van tijd. Deze tijd is een natuurlijke eenheid, bedacht door Max Planck, die alleen is afgeleid van natuurconstanten.

De Plancktijd is gelijk aan de tijd die licht nodig heeft om een Plancklengte af te leggen, dus:

t_P = \frac{l_P}{c} = \sqrt{\frac{G\hbar}{c^5}}=5,391\cdot10^{-44}\ s

waar:

\hbar = \frac{h}{2\pi} = constante van Dirac
G = gravitatieconstante
c = de lichtsnelheid in een vacuüm
s = seconde

De Plancktijd speelt met name een belangrijke rol bij theorieën rond de Oerknal en in de unificatietheorie.

Zie ook[bewerken]