Planes, Trains and Automobiles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Planes, Trains and Automobiles
Regie John Hughes
Producent John Hughes
Scenario John Hughes
Hoofdrollen Steve Martin
John Candy
Muziek Ira Newborn
Montage Paul Hirsch
Cinematografie Donald Peterman
Distributie Paramount Pictures
Première 25 november 1987 (V.S)
11 mei 1988 (Nederland)
Genre komische film, roadmovie
Speelduur 93 min.
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Planes, Trains and Automobiles is een komische film annex roadmovie uit 1987 van John Hughes met in de hoofdrollen onder meer Steve Martin en John Candy.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Neal Page (Steve Martin) probeert na een zakenreis naar New York op tijd thuis in Chicago te komen voor Thanksgiving. De onhandige verkoper van douchegordijnringen Del Griffith (John Candy) zorgt ervoor dat hij geen taxi kan krijgen. Vervolgens moet hun vlucht naar Chicago vanwege een sneeuwstorm aldaar uitwijken naar Wichita in de staat Kansas.

Neal en Del proberen vandaaruit samen naar Chicago te reizen, maar onder meer doordat hun geld gestolen wordt, gaat dit uiterst moeizaam. Daarnaast botsen hun karakters nogal, aangezien Neal stijf en netjes is en Del juist joviaal en chaotisch.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Martin, Steve Steve Martin Neal Page
Candy, John John Candy Del Griffith verkoper van douchegordijnringen
McKean, Michael Michael McKean politieman
Robins, Laila Laila Robins Susan Page Neals vrouw
Ferrero, Martin Martin Ferrero motelmedewerker
Riley, Gary Gary Riley moteldief
Bacon, Kevin Kevin Bacon taxipassagier niet op aftiteling

Productie[bewerken]

In een interview in 1987 vertelde John Hughes dat het idee voor de film gebaseerd is op een reis die hij zelf ooit maakte tussen Chicago en New York en die in plaats van één vijf dagen duurde.

Voor de film werd veel meer materiaal geschoten dan gebruikelijk, genoeg om er een film van drie uur van te maken. Die versie bestaat ook, maar slechts in rudimentaire vorm. Volgens Hughes ligt het materiaal in een kluis van Paramount, maar is het waarschijnlijk al gedeeltelijk vergaan.

Vervoersbedrijven zoals luchtvaartmaatschappijen komen er nogal slecht af in de film en wilden daarom niet meewerken, hetgeen de productie bemoeilijkte. Zo moest er onder meer een luchthaventerminal nagebouwd worden en moesten er oude treinwagons opgeknapt worden.

Een ander probleem was dat de winter ongebruikelijk warm was, waardoor er in de staat Illinois te weinig sneeuw lag en er moest worden uitgeweken naar Buffalo in de staat New York.