Planetesimaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de kosmogonie zijn planetesimalen objecten waarvan men denkt dat ze voorkomen in stellaire nevels. Men vermoedt dat zij het begin van de samenklitting (door botsing en zwaartekracht) van deeltjes die in de accretieschijf van de stellaire nevel ronddraaien. Een opeenstapeling van planetesimalen leidt tot de vorming van een protoplanetaire schijf waarin op hun beurt protoplaneten en uiteindelijk planeten worden gevormd. Protoplaneten worden volwaardige planeten doordat ze steeds meer materie aantrekken door hun zwaartekracht. Planeten verder van de zon trekken gas aan omdat de zwaartekracht van de zon niet toereikend is om die materie aan te trekken. Sommigen gebruiken de term planetesimaal om objecten als planetoïden en kometen in het algemeen aan te duiden; anderen zoals Niel F. Comins gebruiken de term voor alle objecten met een diameter van ongeveer 10 km.

Het Zonnestelsel[bewerken]

Het is algemeen aanvaard dat ongeveer 3,8 miljard jaar geleden de meeste planetesimalen binnen het Zonnestelsel ofwel hun banen hadden verlaten ofwel waren samengeklit tot grotere objecten. De meeste planetesimalen die nu over zijn, zitten in de planetoïdengordel.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Discovering the Essential Universe door Neil F. Comins (2001)