Plectrum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verschillende vormen plectrums

Een plectrum (meervoud: plectrums of plectra) is een plat stukje plastic of been dat tussen duim en wijsvinger wordt gehouden en waarmee de snaren van een tokkelinstrument zoals een banjo, mandoline of gitaar kunnen worden aangeslagen. De tiende-eeuwse Byzantijnse encyclopedie Suda stelt dat het plectrum in de 6e eeuw v.Chr. is uitgevonden door de Griekse lierdichteres Sappho.

Plectrums worden gemaakt in allerlei vormen, kleuren en diktes. Het langwerpige plectrum hiernaast wordt gebruikt voor een saz. Tegenwoordig is een plectrum meestal van een kunststof, vroeger werden zij onder andere van schildpadschild vervaardigd. De dikte varieert tussen de 0,38 en 3 millimeter; een specifieke grootte is niet te geven.

Merken: