Plestiodon skiltonianus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Plestiodon skiltonianus
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007)
Western Skink.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Familie: Scincidae (Skinken)
Geslacht: Plestiodon
Soort
Plestiodon skiltonianus
Boulenger, 1852
Afbeeldingen Plestiodon skiltonianus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Plestiodon skiltonianus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Plestiodon skiltonianus is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae). De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Eumeces maar dit wordt beschouwd als verouderd.[2]

Algemeen[bewerken]

De skink wordt ongeveer 20 centimeter lang en heeft een bruine tot donkerbruine kleur met aan weerszijden van de vrij platte rug twee brede lichtere tot bijna witte strepen, evenals een iets smallere streep op iedere onderzijde van de donker gekleurde flank, en een oranjegele buik. Juvenielen hebben een knalblauwe staart, maar er zijn meer soorten waarbij jongere dieren deze staartkleur hebben, zoals Plestiodon inexpectatus (geen Nederlandse naam).

Het voedsel bestaat uit ongewervelden zoals insecten die tussen de bladeren van de strooisellaag gezocht worden, want klimmen doet deze soort niet graag. De hagedis is dagactief maar leidt een verborgen bestaan vanwege het schuwe karakter en de vaste stek onder een steen of een holletje onder de grond. Bij het minste of geringste schiet het dier met veel geritsel in het hol om er lange tijd niet meer uit te komen. Plestiodon skiltonianus kan goed graven en maakt holletjes die tot enkele malen de eigen lengte zijn.

Een juveniel exemplaar.

Habitat en levenswijze[bewerken]

Leefgebied

De skink is niet gebonden aan een habitat, en is zowel in laaglanden als tot 2000 meter boven zeeniveau en hoger te vinden. Uitgestrekte gebieden met liefst lage vegetatie zoals steppen en prairies of gebieden met een zich net ontwikkelende vegetatie hebben de voorkeur. Liefst zoekt de hagedis wat vochtigere plaatsen op, maar kan ook worden gevonden op drogere hellingen, dichtbegroeide bossen worden gemeden.

Er wordt een korte winterslaap gehouden, juvenielen beginnen daar later aan omdat ze in de nazomer worden geboren en ze zich eerst vol moeten proppen zodat ze genoeg reserves hebben om de winter te overleven. Na twee, meestal drie jaar is de skink geslachtsrijp, en deze soort kan ongeveer 6 jaar oud worden.

Ondersoorten[bewerken]

De skink is vernoemd naar Dr. Avery J. Skilton, die het eerst geclassificeerde exemplaar toezond aan de eigenlijke ontdekkers van de soort. De skink is een van de vijf hagedissensoorten die tot in Canada voorkomen waar het vanwege het koele klimaat niet erg geschikt is voor reptielen. Ook in de Verenigde Staten komt de soort voor, er zijn vier ondersoorten die allemaal een iets ander verspreidingsgebied hebben, te weten;

De laatste ondersoort is de meest algemeen voorkomende, en is te vinden in het zuiden van Brits-Columbia in Canada en in het deel van de Verenigde Staten ten westen van de Rocky Mountains. Samen met de Gilbert's skink (Plestiodon gilberti) en de soort Plestiodon lagunensis (geen Nederlandse naam), vormt Plestiodon skiltonianus de zogenaamde skiltonianusgroep, een groep van soorten die op DNA-niveau enkele belangrijke overeenkomsten vertoont. Er is echter nog geen volledige duidelijkheid over en deze indeling wordt ook wel betwist.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Plestiodon skiltonianus - Website Geconsulteerd 4 februari 2012