Plestiodon tetragrammus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Plestiodon tetragrammus
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Familie: Scincidae (Skinken)
Geslacht: Plestiodon
Soort
Plestiodon tetragrammus
(Baird, 1859)
Afbeeldingen Plestiodon tetragrammus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Plestiodon tetragrammus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Plestiodon tetragrammus is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae). Lange tijd behoorde de soort tot het geslacht Eumeces.[2]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De maximale lengte is ongeveer 12,5 tot 20 centimeter en ruim de helft daarvan bestaat uit de lange staart.[3] Het lichaam is rond en glad lichaam en heeft relatief kleine pootjes en een lange staart. De juveniele dieren hebben een helderblauwe staart om vijanden af te leiden en de volwassen mannetjes te laten zijn dat ze nog niet geslachtsrijp zijn en geen concurrentie vormen.

Algemeen[bewerken]

Leefgebied

Plestiodon tetragrammus komt voor in de Verenigde Staten in de staat Texas en in Mexico langs de Golf van Mexico.[2] De skink is een kruipende soort die wel kan klimmen maar meestal op de bodem foerageert naar prooien. Het menu bestaat uit allerlei ongewervelden.

Ondersoorten[bewerken]

Er zijn twee ondersoorten waarvan de tekening en kleur enigszins verschillen. Wel hebben ze zoals wel meer skinken allebei als juveniel een blauwe staart, waarvan de kleur naarmate ze ouder worden vervaagt. Ook de habitat verschilt wat; allebei de ondersoorten leven in drogere, begroeide plaatsen zoals bosranden en heidevelden, geen dichtbegroeide bossen. De ondersoorten en de onderlinge verschillen zijn;

  • P. t. tetragrammus; grijs tot lichtbruine basiskleur, dunne lichte strepen van de ogen tot achter de voorpoten. Mannetjes krijgen een rode kleur op de kop in de paartijd. Heeft een voorkeur voor graslanden als biotoop.
  • P. t. brevilineatus; donkerder bruin en grijs gekleurd, dunne lichte strepen van de ogen die voor de voorpoten vervagen; mannetjes krijgen een oranje kleur op de kop in de paartijd. Heeft een voorkeur voor rotsige ondergronden als biotoop.

Soms wordt Plestiodon callicephalus als derde ondersoort gezien. Het verspreidingsgebied is anders en er zijn ook enige lichaamskenmerken die verschillen.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties
  1. (en) Plestiodon tetragrammus op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Plestiodon tetragrammus
  3. Roger Conant en Joseph T Collins, Reptiles and Amphibians of Eastern/Central and North-America, Houghton Mifflin, 1998, Pagina 267, 268 ISBN 0 395 90 452 8.
Bronnen
  • (en) - Roger Conant en Joseph T Collins - Reptiles and Amphibians of Eastern/Central and North-America – Pagina 267, 268 - Houghton Mifflin – 1998 – ISBN 0 395 90 452 8
  • (en) - Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Plestiodon tetragrammus - Website Geconsulteerd 5 augustus 2014