Polaroidcamera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De SX-70 camera van Polaroid

Een polaroidcamera is een camera die direct na het maken van een opname een fotoafdruk levert. De camera maakt gebruik van het polaroidprocedé. Door het bedrijf Polaroid, opgericht door Edwin Land zijn meerdere procédés ontwikkeld, het originele stamt uit 1948. De meeste hiervan geven een afgewerkte foto binnen enkele minuten.

Het originele polaroidprocedé werkt als volgt: na de belichting van de film wordt er een papier mee in contact gebracht. Tussen papier en film wordt een pasta uitgespreid van tegelijkertijd ontwikkelaar en oplosmiddel van het zilverzout. De ontwikkelaar reduceert het belichte zilverzout tot zilver in de filmlaag. Het oplosmiddel diffundeert in de filmlaag en draagt de niet-gebruikte ontwikkelaar weg naar het papier. Het papier is geprepareerd met zilverkiemen en de ontwikkelaar zal nu de zilverionen in aanwezigheid van de kiemen ontwikkelen. Het resultaat is een positief beeld op het papier, naast het negatiefbeeld op de film. Gemaakte foto's zijn niet langer houdbaar dan 10 jaar.

Latere varianten maakten het ook mogelijk kleurenfoto's te maken, hier wordt niet de ontwikkelaar maar kleurstofkoppelaars getransporteerd die in het ontvangende papier reageren en daar met kleurstoffen een positief kleurenbeeld vormen.

Een variant hierop is het SX-70-procedé, waar geen extra papier gebruikt wordt, maar de ontwikkelpasta zelf een witte stof bevat die het uiteindelijke beeld draagt. De pasta bevindt zich in een capsule die geplet wordt als de foto na het maken van de opname tussen twee rollen uit de camera getransporteerd wordt. Het voordeel van het SX-70-procedé is, dat er na de opname niets weggegooid hoeft te worden. Omdat de film hier vanaf de achterkant belicht wordt is, in de camera altijd een spiegel nodig, die de SX-70-camera's hun kenmerkende vorm geeft. De oorspronkelijke SX-70 was zelfs opvouwbaar, had een reflexzoeker en was ingevouwen zo groot als een sigarendoos. Een verdere innovatie was dat iedere filmcassette van 10 opnames ook een eigen batterij bevatte, zodat de camera nooit met lege batterijen zat.