Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De
tesseract is de meest bekende polychoron. Hij bestaat uit acht
kubus cellen, drie rond elke edge. Een tesseract kan worden gezien als een
Schlegeldiagram projectie naar een drie-ruimte, waar de regulariteit wordt verstoord, maar de
topologische regulariteit in tact blijft. De achtste cel in de projectie geeft de buiten grens weer en kan als
inside out worden gezien.
Een polychoron (meervoud: polychora) is in de meetkunde een vierdimensionale polytoop. Het woord komt van de Griekse wortel poly, wat "veel", en choros wat "ruimte" betekent. Een polychoron wordt ook wel een 4-polytoop of polyhedroïde genoemd. Het tweedimensionale analogon van een polychoron is een veelhoek (eng: 'polygon'), en het driedimensionale analogon is is een veelvlak (Engels: 'polyhedron').
De term polychoron is een recente uitvinding. De term wordt voorgesteld door de Noord-Amerikaanse wiskundigen Norman Johnson en George Olshevsky. De term speelt een belangiijke rol in het Uniform Polychora Project, dat poogt polychora te classificeren.
[bewerk] Bronnen, noten en/of referenties
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
Bronnen:
- (en) H.S.M. Coxeter; M.S. Longuet-Higgins & J.C.P. Miller; 1954: Uniform Polyhedra, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Londen.
- (en) H.S.M. Coxeter; 1973: Regular Polytopes, 3de editie, Dover & New York.
- (en) N. Johnson: Hyperbolic Coxeter Groups [1]
- (en) N. Johnson; 1966: The Theory of Uniform Polytopes and Honeycombs, Ph.D. Dissertatie, University of Toronto.
Externe links:
|
