Portugese Restauratieoorlog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Portugese Restauratieoorlog was een conflict tussen Spanje en Portugal tussen 1640 en 1668. Door de Vrede van Lissabon in 1668 herwon Portugal zijn onafhankelijkheid, na sinds 1581 een personele unie te hebben gevormd met de Spaanse kroon.

Door het grote aantal oorlogen waarin Filips IV zich inwerkte (Dertigjarige Oorlog, La Fronde) steeg de onrust bij de Portugese bevolking en op 1 december 1640 bestormden opstandelingen het koninklijk paleis van Lissabon om er de Spaanse Gouverneur van Portugal, Margaretha van Savoye, Hertogin van Mantua, af te zetten. Haar raadgever, Miguel de Vasconcelos werd terechtgesteld en Margareta probeerde de woedende menigte op de Praça do Comércio nog te kalmeren maar niets kon baten: ze werd een vrijgeleide gegeven het land te verlaten, en in haar plaats werd de Hertog van Braganza uitgeroepen tot koning Johan IV.

Veldslagen tijdens de Portugese Restauratieoorlogen:

Onder het aantreden van Karel II van Spanje sloten Spanje en Portugal, onder druk van Engeland, na 29 jaar oorlog de Vrede van Lissabon.