Positielijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Plaatsbepaling met radarpeiling en -afstand van een kenbaar punt.

Een positielijn is lijn waarop een bepaalde navigatiegrootheid — vaak een peiling of afstand — een constante waarde heeft. Door meerdere positielijnen te combineren, kan de positie worden verkregen, eventueel na verzeiling als er vaart wordt gelopen en de peilingen niet tegelijkertijd zijn genomen. Om een acceptabele nauwkeurigheid van de positie te verkrijgen, moet de snijding van peilingen tussen de 30º en de 150º liggen. Omdat een gevonden positie bij elke navigatiemethode een bepaalde mate van onnauwkeurigheid heeft, wordt ook wel gesproken van de meest waarschijnlijke standplaats (MWS).

De lijnen kunnen door de navigator gecombineerd worden in een kaart. Moderne elektronische navigatiesystemen, zoals satellietplaatsbepaling combineren deze lijnen zelf en tonen direct de resulterende geografische coördinaten.

Er zijn verschillende positelijnen te verkrijgen, afhankelijk van de gekozen plaatsbepalingsmethode:

Hyperbolische positielijnen van twee Loranstations.