Post-Panamax

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een post-Panamaxschip, de Colombo Express
De Edith Maersk in het Suezkanaal.

Een post-Panamaxschip is een schip dat vanwege van zijn grootte niet in staat is om door de huidige sluizen van het Panamakanaal te varen. Deze schepen nemen meer en meer de plaats in van de Panamaxschepen, die wel door het Panamakanaal kunnen varen.

Post-Panamax-schepen hebben een capaciteit van meer dan 5.000 TEU's.

Evolutie[bewerken]

De laatste jaren worden er in het containervervoer meer en meer post-Panamaxschepen gebruikt. Zo investeren ook alle havens in steeds grotere infrastructuur om deze schepen te kunnen ontvangen. Op dit moment vertegenwoordigen de schepen die niet door het Panamakanaal kunnen ongeveer 27% van de totale wereldcapaciteit. Het aandeel van deze schepen zal de komende jaren naar verwachting verder stijgen.

Als we kijken naar de orderboeken van de scheepswerven zijn ongeveer 50% van de nieuw gebouwde containerschepen post-Panamaxschepen. Anno 2011 is de Emma Mærsk, met een capaciteit van rond de 14.500 TEU, het grootste containerschip. Maar in februari 2011 heeft Maersk een reeks van 10 nieuwe schepen voorgesteld met een capaciteit van 18.000 TEU (zie Maersk triple-E).

Efficiëntie[bewerken]

Post-Panamaxschepen bereiken hun maximale efficiëntie als ze worden ingezet op wereldwijde routes waar grote ladingen verscheept worden. De relatieve kost van de exploitatie van een schip daalt immers met het vervoer van een grotere lading. De totale kost per verscheepte container ligt dan tot 20% lager ten opzichte van Panamaxschepen.


Bronnen, noten en/of referenties