Postdoctorale opleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een postdoctorale opleiding is in Nederland toegankelijk voor afgestudeerden die hun doctoraal- of mastersdiploma aan een universiteit hebben behaald. Wanneer deze opleiding weer tot een mastertitel leidt, spreekt de wet van "postinitiële masteropleiding in het wetenschappelijk onderwijs".

Nederland [bewerken]

Een postdoctorale opleiding duurt doorgaans een of twee jaar. Het kan een verdere specialisatie in het eigen vakgebied zijn, maar ook een op een specifiek beroep gerichte opleiding, zoals de universitaire lerarenopleiding of de opleiding tot registeraccountant.

Vlaanderen [bewerken]

In Vlaanderen hanteert men daarvoor de nieuwe benaming "MaNaMa" (master-na-master). Vóór de Bolognahervorming noemde men dit een "aanvullende licentie" of een postgraduaat, hoewel de officiële benaming was:"Voortgezette Academische Opleiding" en "Aanvullende Academische Opleiding".

Begripsverwarring [bewerken]

Het begrip dient niet verward te worden met de zogeheten postdoc: dit is een tijdelijke aanstelling voor een onderzoeker met een doctorstitel. Daarnaast zijn er verscheidene opleidingen die weliswaar aan de definitie voldoen, maar doorgaans geen postdoctorale opleiding worden genoemd, zoals de opleiding tot wetenschappelijk onderzoeker, en medische specialisaties.