Postimpressionisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De term postimpressionisme is een benaming voor een schilderstijl in Frankrijk. In andere landen, zoals België, Nederland, Duitsland en Scandinavië, spreekt men eerder van neo-impressionisme. Beide zijn voortgesproten uit het impressionisme.

Al dekken beide termen ongeveer dezelfde lading, toch kan men postimpressionisme (beter) interpreteren als verzamelnaam voor enkele NA-impressionistische bewegingen, na deze van 1874-1886, in Frankrijk. Terwijl het in België, Nederland, Duitsland en de Scandinavische gebieden met de neo-impressionistische sympathieën eerder gaat over LAAT-impressionisme.

Postimpressionisme werd bedacht door de Britse criticus Roger Fry als titel voor zijn expositie in Londen, in 1910, met werken van Paul Cézanne, Paul Gauguin, Vincent van Gogh, Georges Seurat en Paul Signac. Vooral de periode tussen 1880 en 1890.

Inhoud

Parallelle stromingen [bewerken]

Met postimpressionisme bedoelt men vooral de Franse bewegingen na 1886.

Het pointillisme of divisionisme van Georges Seurat en van Alfred Sisley was wel de meest merkwaardige en meest bediscussieerde uitloper ervan.

Zelfs na 1905 wordt het tachisme van Les Fauves, met Henri Matisse en Maurice Vlaminck herkend als late erfgenaam van het divisionisme.

Bij de Belgische luministen, met onder andere Emile Claus, Theo Van Rysselberghe, Georges Lemmen, James Ensor, Willy Finch, Willy Schlobach, Adrien Joseph Heymans, Franz Courtens, de School van Tervuren of de School van Kalmthout, heeft men het eerder over neo-impressionisme.

Hetzelfde geldt voor de Nederlandse Haagse School met onder andere Jozef Israëls en de gebroeders Jacob, Willem en Matthijs Maris, de Larense School met Albert Neuhuys of De Amsterdamse Impressionisten met George Hendrik Breitner.

Les Nabis [bewerken]

Les Nabis is een groep van postimpressionistische Franse kunstschilders in het Parijs van het laatste decennium van de 19e eeuw.

School van Pont-Aven [bewerken]

De School van Pont-Aven met Paul Gauguin en Emile Bernard bracht omstreeks dezelfde tijd het cloisonnisme in praktijk, terwijl de Les Nabis, met Paul Sérusier vooral als theoreticus, uitsluitend "de Idee" wilden symboliseren, na 1888.

Moulin rouge van Henri Toulouse-Lautrec
Mand met appelen van Paul Cézanne

Verwante Stijlen [bewerken]

Verwante stijlen aan de postimpressionistische kunst zijn:

Kenmerken [bewerken]

Kenmerken van het postimpressionisme zijn emotie overbrengen, structuur, compositie, symbolistische betekenis. Over het postimpressionisme: Tijd 1884 – 1905. het is een reactie op het impressionisme. Het postimpressionisme wil vormloos en vluchtig schilderen. Ze willen verder gaan dan alleen weergeven wat ze zien. Ze vervormen de werkelijkheid een beetje en zo willen ze meer gevoel in het schilderij leggen. Wat ze zien wordt geordend en subjectief vormgegeven, dat noemt men ook wel abstrahering en herstructurering. Verschillende dikte toetsen verschillende richtingen van toetsen kan voor veel dynamiek in de schilderijen zorgen. Geschilderd met toetsen, dat komt van het pointillisme. Ook maken ze veel gebruik van complementaire kleurcontrasten. Warm en koud zorgt dan voor diepte in het schilderij.

Bekende postimpressionistische schilders [bewerken]

Postimpressionistische kunst [bewerken]

Voorbeelden van postimpressionistiche kunst zijn:

Zie ook [bewerken]

Externe links [bewerken]