Postzegelplakker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Met de klok mee, vanaf linksboven: met een plakker bevestigde postzegel, een plakker op de achterzijde van een postzegel, schade door postzegelplakker, losse plakkers.
Gebruik van een plakker

Een postzegelplakker of postzegelscharnier kan worden gebruikt om een postzegel in te plakken, bijvoorbeeld in een album, een rondzendboekje of een veilingkavel.

Werking[bewerken]

Een postzegelplakker is een klein strookje papier waarvan een uiteinde omgevouwen en gegomd is, zodat het aan de achterzijde van de postzegel geplakt kan worden. Het andere uiteinde van het strookje papier kan in een album gelijmd worden. De postzegel bevindt zich dan aan een soort van scharnier, vandaar de naam. Het voordeel van deze wijze van bevestigen is dat ook de achterzijde van de postzegel eenvoudig bekeken kan worden. Een nadeel van deze wijze van bevestigen is dat de gomlaag op de achterzijde van de postzegel en de postzegel zelf beschadigd kunnen raken. Postzegelplakkers worden tegenwoordig gemaakt van pergamijn.

Historisch[bewerken]

Tot 1950 was het gebruikelijk om alle postzegels van een verzameling met plakker in een album te plakken, er was geen andere manier. Voor ongebruikte zegels gebruiken we tegenwoordig klemstroken. Omstreeks 1960 was de omslag wel zo'n beetje gemaakt. Maar nu wil iedereen postfrisse zegels van voor 1940 hebben, zodat deze nu duurder zijn dan postzegels met plakker of plakkerrest.