Potjeslatijn
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Potjeslatijn is het gebruik van begrippen in het Latijn (of daarop lijkend) zoals dat werd gedaan door artsen en apothekers om misverstanden over ziekten en medicatie tussen vakgenoten te voorkomen. Het is een vorm van Pseudo-Latijn.
Het begrip potjeslatijn komt van de geleerd aandoende benamingen als Aqua rosa voor rozenwater en Sulphur depuratum voor poederzwavel zoals dat op etiketten van potten en flessen in oude drogisterijen en apotheken gebruikelijk was.
Een groot aantal begrippen, niet langer alleen uit de medische sfeer, stamt uit de Renaissance, zoals de verzonnen oude naam voor Leiden, "Lugdunum Batavorum" (Leiden lag in het gebied van de Cananefaten). Tot de moderne voorbeelden behoren
- Via Belgica;
- de naam van het Nijmeegse bouwproject Porta Romanum (later gecorrigeerd tot Porta Romana);
- het Canadese farmaceutische bedrijf Excellium.
- het homeopatische antigriepmiddel Oscillococcinum.
Voorbeeld [bewerken]
Een versje in potjeslatijn:
- Patres conscripti
- Voeren tesaam in een boot naar Philippi
- Stormum surrexit
- Et bootum zinkere fecit
- Et verzuiperunt,
- quia zwemmere non potuerunt
- Excipe Janum Buik
- Qui drijvere bleef op zijn pruik