Potjeslatijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Inscriptie boven het portaal van het Citadelpark Gent

Potjeslatijn is het gebruik van begrippen in het Latijn (of daarop lijkend) zoals dat werd gedaan door artsen en apothekers om misverstanden over ziekten en medicatie tussen vakgenoten te voorkomen. Het is een vorm van Pseudo-Latijn.

Het begrip potjeslatijn komt van de geleerd aandoende benamingen als Aqua rosa voor rozenwater en Sulphur depuratum voor poederzwavel zoals dat op etiketten van potten en flessen in oude drogisterijen en apotheken gebruikelijk was.

Een groot aantal begrippen, niet langer alleen uit de medische sfeer, stamt uit de Renaissance, zoals de verzonnen oude naam voor Leiden, "Lugdunum Batavorum" (Leiden lag in het gebied van de Cananefaten). Tot de moderne voorbeelden behoren

Voorbeeld[bewerken]

Een versje in potjeslatijn:

Patres conscripti
Voeren tesaam in een boot naar Philippi
Stormum surrexit
Et bootum zinkere fecit
Et verzuiperunt,
quia zwemmere non potuerunt
Excipe Janum Buik
Qui drijvere bleef op zijn pruik

Zie ook[bewerken]