Powerakkoord

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Smoke On The Water - intro met powerchords.
Whole Lotta Rosie - intro met powerchords
Hell Ain't A Bad Place To Be - intro met powerchords

Een powerakkoord (ook wel powerchord genoemd) is - anders dan de naam doet vermoeden - geen akkoord maar een (harmonisch) interval. Powerakkoorden zijn gemakkelijk te spelen en in bijna elk akkoordenschema toe te passen.

Een powerakkoord, met een stuwend ritme, gespeeld op een elektrische gitaar, waarbij de gitaarversterker wordt overstuurd (distorted) en er naast de grondtoon veel boventonen (harmonischen) ontstaan, geeft een hardrockcompositie de bekende "vette" drive.

Een powerakkoord bestaat in principe uit de grondtoon en de 5e toon (kwint). Dus een powerakkoord in E bestaat uit de grondtoon E en de B. Soms wordt het octaaf van de grondtoon er ook bij genomen.

Als je de grondtoon weglaat en alleen het octaaf speelt, krijg je met de B als grondtoon en E een omgekeerd powerakkoord.

Een omgekeerd powerakkoord werd toegepast in de bekende intro van Smoke On The Water van Deep Purple.

Link Wray wordt vaak genoemd als degene die in 1958 met het instrumentale nummer Rumble het powerakkoord introduceerde.

Externe link[bewerken]