Pre-dynastieke periode (Naqada)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dynastieën van de
Egyptische oudheid
Pre-dynastieke periode
Vroeg-dynastieke Periode
1e Dynastie - 2e Dynastie
3e Dynastie
Oude Rijk
4e Dynastie - 5e Dynastie
6e Dynastie
Eerste Tussenperiode
7e Dynastie - 8e Dynastie
9e Dynastie - 10e Dynastie
Middenrijk
11e Dynastie - 12e Dynastie
Tweede Tussenperiode
13e Dynastie - 14e Dynastie
15e Dynastie - 16e Dynastie
17e Dynastie
Nieuwe Rijk
18e Dynastie - 19e Dynastie
20e Dynastie
Derde Tussenperiode
21e Dynastie - 22e Dynastie
23e Dynastie - 24e Dynastie
Late periode
25e Dynastie
26e Dynastie - 27e Dynastie
28e Dynastie - 29e Dynastie
30e Dynastie - 31e Dynastie
Ptolemaeën

De Predynastieke periode van Egypte is de periode in de Geschiedenis van Egypte voordat de macht in Egypte werd gecentraliseerd en het gebied werd geregeerd door koningen. De periode kan ingedeeld worden in vier cultuurfasen: vroeg predynastiek tot en met Naqada III.

Vroeg predynastiek[bewerken]

De vroege predynastieke culturen, zoals Merimde in ca. 4700 v.Chr. en Badari in ca. 4500 v.Chr., waren her en der door Egypte verspreid. Slechts resten van de begraafplaatsen van deze culturen zijn bewaard gebleven, van de nederzettingen zelf is niets gevonden.

Naqada I[bewerken]

Naqada is de naam van vindplaatsen van deze culturen. Naqada I staat ook wel bekend als de Amratische periode. Ze vangt aan in ca. 4000 v.Chr. en gaat in ca. 3500 v.Chr. over in Naqada II. Zoals de eerdere culturen is Naqada I vooral een lokale dorpscultuur waar weinig sporen te vinden zijn van sociale stratificatie (verschillen in sociale status die tot uitdrukking gebracht kunnen worden in verschillende grafgiften). Tijdens deze periode zijn er geen sporen die wijzen op contacten met het buitenland.

een typische Naqada II pot

Naqada II[bewerken]

Naqada II staat ook wel bekend als de de Gerzeïsche periode (ca. 3500 - 3300 v.Chr.). Deze periode vormt een keerpunt in de Egyptische prehistorie. Tijdens deze periode zijn er contacten met het buitenland en de cultuur verspreidde zich over het gehele Nijldal tot in de Delta. Er is eveneens sprake van sociale stratificatie en ontwikkeling van belangrijke bevolkingscentra, zoals Hierakonpolis, Koptos, Abydos en Naqada. Het proces van verspreiding leidt uiteindelijk tot centralisatie en het begin van staatsorganisatie in Egypte, waardoor het land uiteindelijk verenigd werd onder één heerser. Tijdens Naqada II wijzen motieven in kunst en architectuur op contacten met Mesopotamië. Het Egyptische schrift zou ontstaan kunnen zijn als reactie op contacten met dit gebied, maar is zeker niet afgeleid van schriftsystemen uit Mesopotamië, aangezien de twee radicaal verschillen.

Naqada III[bewerken]

Naqada III, ook wel Dynastie 0 genoemd (ca. 3300 - 3032 v.Chr.). Al tijdens deze periode, dus voor de officiële vereniging van Boven- en Beneden-Egypte tijdens de 1e Dynastie, regeren koningen die de beide landsdelen bestuurden. Het idee van twee pre-dynastieke koninkrijken lijkt een idealisatie van het latere centraal staande dualisme in de Egyptische ideologie en lijkt niet op historische feiten te berusten. Uit de archeologische feiten kan geconcludeerd worden dat er voor de rijksvereniging diverse culturen naast elkaar bestonden en dat deze geleidelijk verenigd werden totdat één heerser controle over het gehele gebied had. De heersers van Naqada II hadden het koninklijke serech-embleem en werden begraven in het koninklijke grafveld te Umm el-Qaab (Abydos). De reliëfs op monumentale paletten en knotskoppen die toebehoorden aan de laatste predynastieke heersers, zoals Narmer, lijken overwinningen op plaatsen in de Delta vast te leggen, evenals rituele en agrarische gebeurtenissen.

De Pre-dynastieke periode werd gevolgd door de Vroeg-dynastieke Periode, beginnend met het faraoschap van Narmer en Neithhotep (ca. 3150-3032 v.Chr.)

Farao's[bewerken]

Zie ook[bewerken]