Prestatiebeurs

De prestatiebeurs is in Nederland een vorm van studiefinanciering. De beurs heeft als eigenschap dat deze pas een gift wordt als er voldoende wordt gepresteerd. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat de student de beurs moet terugbetalen als deze de studie niet afmaakt. De prestatiebeurs werd in Nederland geïntroduceerd in 1996, als opvolger voor de tempobeurs die gold voor studenten die voor 1996 aan hun studie waren begonnen.

In Nederland bestaat de studiefinanciering uit een basisbeurs, een aanvullende beurs, een studentenreisproduct en eventueel een rentedragende lening. De eerste drie gezamenlijk vormen een prestatiebeurs die gedurende de studie al wordt uitgekeerd als een lening, en wordt omgezet in een gift bij het afronden van de studie of een deel (propedeuse, bachelor of master) ervan. De rentedragende lening dient altijd te worden terugbetaald. De basisbeurs is alleen afhankelijk van het feit of de student in- of uitwonend is bij zijn ouders of andere familie, de aanvullende beurs is ook nog eens afhankelijk van het inkomen van de ouders. Wanneer de student niet binnen 10 jaar zijn of haar studie afrondt, dient de student zijn of haar beurs terug te betalen over het niet afgeronde deel. Wanneer de student dus bijvoorbeeld wel de bachelor heeft afgemaakt, maar daarna nog anderhalf jaar studiefinanciering heeft ontvangen, hoeft "alleen" die laatste anderhalf jaar te worden terugbetaald.

Slechts een klein deel van de studenten heeft recht op een aanvullende beurs; de basisbeurs (voor thuiswonenden) is ongeveer gelijk aan de kinderbijslag die scholieren ontvangen, maar studenten van 18 jaar en ouder moeten zich wel zelf verzekeren voor ziektekosten, waaraan de hele basisbeurs (voor thuiswonenden) op gaat.

De beurs moet ook terugbetaald worden wanneer een student in zijn studietijd meer bijverdient dan een bepaald maximaal toegestaan bedrag. Dit bedrag ligt dermate hoog dat de meeste studenten daar met hun bijbaantje niet aankomen.