Irene van Lippe-Biesterfeld
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Irene Emma Elisabeth (Soestdijk, 5 augustus 1939) Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld, is de tweede dochter van koningin Juliana der Nederlanden en prins Bernhard. Ze is officieel Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Irene der Nederlanden, maar geeft zelf de voorkeur om Irene van Lippe-Biesterfeld genoemd te worden.
Inhoud |
[bewerk] Jeugd
Prinses Irene werd geboren te Soestdijk. Haar naam betekent "vrede", en werd gekozen in verband met de gespannen toestand in Europa ten tijde van haar geboorte. Nog geen maand later brak de Tweede Wereldoorlog uit.
Als baby vluchtte prinses Irene met haar ouders, haar oudere zus Beatrix en haar grootmoeder Koningin Wilhelmina voor de Duitse bezetting. Zij werd gedoopt in de kapel van Buckingham Palace.
Haar vader en grootmoeder bleven in Engeland en Irene ging met haar moeder en zus naar Canada waar haar zusje Margriet geboren werd. In 1945 ging Irene met haar familie weer in Nederland wonen, in Baarn.
Irene is net als haar zussen "scout" geweest. Zij was kabouter met de naam "Kabouter Snelvoet" en later waterpadvindster.
[bewerk] Huwelijk
In 1964 zag prinses Irene af van eventuele troonopvolging, toen zij 29 april te Rome (Italië) zonder toestemming van de Staten-Generaal trouwde met de rooms-katholieke Carlos Hugo van Bourbon-Parma. Carlos Hugo was een destijds omstreden troonpretendent voor de Spaanse troon en de leider van de Carlisten. Irene wilde haar verloofde actief helpen bij deze politieke doelstellingen. Hiernaast vormde het feit dat prinses Irene zich in het geheim tot het katholicisme had bekeerd een probleem. Het huwelijk vond uiteindelijk buiten Nederland plaats, in de beroemde basiliek van Santa Maria Maggiore in Rome, buiten aanwezigheid van de Nederlandse regering en leden van het Koninklijk Huis. Bij dit huwelijk was onder meer wel Zita, de laatste keizerin van Oostenrijk aanwezig. Deze gebeurtenissen zorgden wereldwijd voor grote opschudding.
[bewerk] Kinderen
Prinses Irene en Prins Carlos Hugo kregen 4 kinderen:
- Prins Carlos, Prins van Piacenza (27 januari 1970)
- Prinses Margarita (13 oktober 1972)
- Prins Jaime (Jacques) (13 oktober 1972)
- Prinses Maria Carolina (23 juni 1974)
[bewerk] Scheiding
Irene en Karel Hugo zijn in 1981 gescheiden en prinses Irene liet zich voortaan mevrouw Van Lippe-Biesterfeld noemen, de achternaam van haar vader.
Na de scheiding verbreken Irene en haar familie het contact met Irenes voormalige echtgenoot niet. Zij ontmoeten elkaar nog regelmatig, ook in het openbaar. Prins Karel Hugo is bij iedere belangrijke gebeurtenis in de Koninklijke Familie nog steeds present.
De prinses woont na haar huwelijk met haar 4 kinderen eerst bij haar ouders op Paleis Soestdijk, vervolgens gaat ze in de witte villa wonen die er naast staat. Later gaat ze in een villa in Wijk bij Duurstede wonen.
[bewerk] Algemeen
Prinses Irene heeft een grote belangstelling voor de natuur en spiritualiteit. In 2000 was zij betrokken bij de oprichting van de Stichting Lippe-Biesterfeld NatuurCollege. Deze stichting houdt zich bezig met cursussen en projecten op dat gebied. Prinses Irene is hier zelf voorzitter van. Ze heeft een drietal boeken geschreven.
In 2001 trouwde haar oudste dochter prinses Margarita met Edwin de Roy van Zuydewijn, op 19 juni voor de wet in Amsterdam en op 22 september in het Franse Auch voor de katholieke kerk. Veel familieleden lieten verstek gaan, maar Prinses Irene was er wel bij, omwille van haar dochter.
Prinses Irene vervult regelmatig representatieve verplichtingen, voor de stichting maar ook voor de vrede in de wereld. Zij baarde groot opzien door als spreker op te treden bij de grote vredesdemonstratie van 1983 in Den Haag. Niet minder opzien baarde een interview met de Volkskrant in oktober 2005. Irene stelde daarin dat het westerse wereld vredesonderhandelingen moet beginnen met al Qaida van Osama bin Laden. En over de Amerikaanse president George W. Bush zegt zij: '[Hij is] de verpersoonlijking van het oude leiderschap: ik weet het beter dan jullie, ik ga jullie overheersen. Punt uit!'.
Op 28 juni 2006 ging de prinses praten met minister van verkeer en waterstaat Karla Peijs. Ze vroeg de haar af te zien van haar voornemen om een snelweg aan te leggen door de omgeving van Nederlands oudste natuurgebied, het Naardermeer.
Door haar afstamming van Sophia Keurvorstin van Hannover, zou door prinses Irene ook aanspraak gemaakt kunnen worden op het Britse staatsburgerschap. Haar Britse nationaliteit zou dan zijn gebaseerd op 'The Act for the Naturalization of the Most Excellent Princess Sophia, Electress and Duchess Dowager of Hanover, and the Issue of her Body' van 1705. Deze wet werd vervangen in 1948 en is niet langer van kracht. Doordat Prinses Irene bij haar huwelijk katholiek is geworden, zou deze aanspraak ook al vervallen zijn.
