Prix Renaudot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Prix (Théophraste) Renaudot is een van de vijf grote prijzen in de Franse literatuur. De winnaar wordt jaarlijks in november bekendgemaakt, gelijktijdig met de uitreiking van de Prix Goncourt.

De prijs werd in 1926 (sommige bronnen zeggen 1925) ingesteld door tien journalisten, die kritiek hadden op de gang van zaken rond de Prix Goncourt en diende om de vermeende foute keuzes daarvan te corrigeren door het maken van een alternatieve keuze. De jury bestaat nog altijd uit leden van de pers.

Er bestaat tevens een Prix de l'essai du Renaudot. (zie onderin)

De prijs werd genoemd naar Théophraste Renaudot, wonderkind en lijfarts van koning Louis XIII en bevriend met kardinaal Richelieu. Een van zijn verdiensten was de bevordering van de vrije pers.

Aan de prijs is geen geldbedrag verbonden, maar de eer is groot. De winnaar krijgt een uitnodiging om aan te zitten aan het feestelijke ontbijt het jaar daarop.

Prijswinnaars[bewerken]

Winnaars Prix Renaudot de l'essai[bewerken]

  • 2011 : Gérard Guégan, Fontenoy ne reviendra plus (Stock)
  • 2010 : Mohammed Aïssaoui, L'Affaire de l'esclave Furcy (Gallimard)
  • 2009 : Daniel Cordier, Alias Caracalla (Gallimard)
  • 2008 : Boris Cyrulnik, Autobiographie d'un épouvantail (Odile Jacob)
  • 2007 : Olivier Germain-Thomas, Le Benarès-Kyôto (Le Rocher)
  • 2006 : Pierre Boncenne, Pour Jean-François Revel : Un esprit libre (Plon)
  • 2005 : Gilles Martin-Chauffier, Le Roman de Constantinople (Le Rocher)
  • 2004 : Évelyne Bloch-Dano, Madame Proust (Grasset)
  • 2003 : Yves Berger, Dictionnaire amoureux de l'Amérique (Plon)