Probleem van Plateau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de variatierekening, een deelgebied van de wiskunde, bestaat het probleem van Plateau eruit te laten zien dat er een minimaaloppervlak bestaat, dat wordt begrensd door een gesloten driedimensionale kromme. Een dergelijk oppervlak kan experimenteel geconstrueerd worden wanneer men zo een kromme uit gebogen metaaldraad in een zeepoplossing onderdompelt. De over de draad gevormde zeepbel zal immers ten gevolge van de oppervlaktespanning een minimaaloppervlak aannemen.

Dit probleem werd vernoemd naar de Belgische wis- en natuurkundige Joseph Plateau, die zich verdiept heeft in de studie van zeepbellen, maar was reeds door Joseph-Louis Lagrange in 1760 geformuleerd. Het probleem van Plateau behoort tot de variatierekening.

Pas in 1930 vonden Jesse Douglas en Tibor Radó onafhankelijk van elkaar algemene oplossingen voor het probleem.

Referenties[bewerken]