Project 1144.2
  |
||||
 |
||||
| Project 1144.2 Orlan | ||||
| Carrière | ||||
| Werf | Baltische scheepswerf (SY 189) | |||
| Algemene kenmerken | ||||
| Deplacement | standaard 22.000 ton, maximaal 28.000 ton | |||
| Lengte | 250 m | |||
| Breedte | 28,5 m | |||
| Diepgang | 10 m | |||
| Voortstuwing en vermogen | 2 nucleaire reactors | |||
| Snelheid | 35 | |||
| Bemanning | 900 | |||
| Vliegtuigen en faciliteiten | 3 helikopters | |||
|
||||
De Project 1144.2 Orlan-klasse (Russisch: Крейсера проекта 1144 Орлан) van zware geleidewapenkruisers is de grootste scheepsklasse van de Russische marine, alleen vliegdekschepen zijn groter. Vanwege de vergelijkbare grootte met slagkruisers uit de Eerste Wereldoorlog wordt het schip ook wel als zodanig geklasseerd. De klasse was oorspronkelijk bedoeld voor onderzeebootbestrijding, maar haar rol werd uitgebreid met de bestrijding van oppervlakteschepen. In het Westen zijn de schepen bekend onder de NAVO-codenaam Kirov-klasse, naar het eerste schip uit de klasse.
Inhoud |
Bewapening [bewerken]
Aanvalswapens [bewerken]
De bewapening van de Project 1144.2-klasse bestaat uit een scala aan raketten, machinegeweren, torpedo's en een elektronisch wapenarsenaal. De belangrijkste aanvalswapens zijn 20 P-700 Granit raketten in verticale lanceerinrichtingen op het voordek.[1]
Voor onderzeebootbestrijding hebben de schepen 2 × 5 533 mm torpedobuizen waaruit ook RPK-2 Vijoega-raketten (SS-N-15 Starfish) afgevuurd kunnen worden, 2 RBU1000 zesloops-lanceerinstallaties en een RBU6000 twaalfloops-lanceerinstallatie voor ongeleide raketten. Verder beschikt de Kirov over 16 RPK-3 Metel-raketten (SS-N-14 Silex).
Verder bevindt zich op het achterdek een dubbelloops AK-130 130 mm kanon, behalve op de eerstgebouwde Admiraal Oesjakov waar een 100 mm kanon geplaatst is. Ook is hier een landingsplek en hangar voor maximaal 3 Kamov Ka-25RT of Ka-27PL helikopters.
Verdedigingswapens [bewerken]
Als eerste verdediging tegen luchtdoelen (vliegtuigen, helikopters en raketten) hebben de schepen 12 S-300F (NAVO-codenaam: SA-N-6 Grumble) verticale lanceerinrichtingen met in totaal 96 raketten. De Peter de Grote heeft een gemoderniseerde versie van dit systeem genaamd S-300FM (SA-N-20 Gargoyle). De tweede verdedigingslinie bestaat uit 3K95 Kinzhal (SA-N-9 Gauntlet) of 9K33M Osa-M (SA-N-4 Gecko) raketten, de configuratie verschilt per schip. De laatste verdedigingslinie wordt gevormd door 8 AK-630 30 mm CIWS-installaties op de Admiraal Oesjakov en Admiraal Lazarev of Kasjtan CIWS op de Admiraal Nakimov en Peter de Grote.
Schepen [bewerken]
Omdat de schepen allemaal ten tijde van de Sovjet-Unie gedoopt werden, kregen ze namen van communistische personen. Bij het uit elkaar vallen van de Sovjet-Unie werden de schepen daarom hernoemd.[2]
| Naam (origineel, na hernoeming) | Kiellegging | Tewaterlating | Ingebruikname | Status |
|---|---|---|---|---|
| Kirov, Admiraal Oesjakov | 1974 | 1977 | 1980 | Inactief na reactorongeval in 1990 |
| Frunze, Admiraal Lazarev | 1978 | 1981 | 1984 | Uit dienst genomen in 1997 |
| Kalinin, Admiraal Nakimov | 1983 | 1986 | 1988 | Actief |
| Yuri Andropov, Peter de Grote | 1986 | 1989 | 1988 | Actief |
| Dzerzhinsky, Koeznetsov | Nooit afgebouwd | |||
Bronnen [bewerken]
- ↑ (en) Chant, Christopher. 1987. "A Compendium of Armaments and Military Hardware", p. 191. ISBN 0710207204.
- ↑ (en) Federation of American Scientists. 1999, 19 juni. "Kirov Class - Project 1144".
 |
Zie de categorie Kirov class battlecruiser van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
