Proparoxytonon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een proparoxytonon (meerv. proparoxytona, van het Oudgriekse προπαροξύτονος) is in de fonologie een woord van ten minste drie lettergrepen, waarin de klemtoon op de op twee na laatste lettergreep valt. Een voorbeeld hiervan in het Engels is het woord pharmacy, (apotheek), dat wordt uitgesproken als [fɑːr-məsi].

In het Nederlands komen proparoxytona weinig voor, Latijnse leenwoorden als a-quá-ri-um daargelaten. Het klassiek Latijn kende wel veel proparoxytona, maar het merendeel hiervan is in de ontwikkeling van de verschillende Romaanse talen als gevolg van syncope korter geworden.

Een woord met de klemtoon op de voorlaatste lettergreep heet paroxytonon. Indien de klemtoon op de laatste lettergreep valt, wordt gesproken van een oxytonon.

Zie ook[bewerken]