Prora

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prora
Plaats in Duitsland Vlag van Duitsland
Prora
Prora
Situering
Deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren
Gemeente Binz
Coördinaten 54° 26′ NB, 13° 35′ OL
Portaal  Portaalicoon   Duitsland
De "kolos van Prora" aan zeezijde
Prora (2011)
De "kolos van Prora" aan landzijde
Plan Prora 1945/2009

Prora is een plaatsje op het Duitse eiland Rügen aan de baai Prorer Wiek, tussen Sassnitz en Binz. Het valt bestuurlijk onder Binz.

In Prora werd vanaf 1936, in de nazi-tijd, een gigantisch badhotel gebouwd voor het Kraft durch Freude-project. Dit gebouwencomplex, dat grotendeels leegstaat en vervallen is tot ruïne, is eigendom van het Duitse ministerie van Financiën. In het derde blok zijn tegenwoordig ateliers, particuliere musea, een jeugdherberg en horecagelegenheden ondergebracht. Er zijn plannen om het derde blok te verkopen aan een projectontwikkelaar, die er een jeugdherberg, hotel, woningen en musea in wil vestigen. In 2004 is hiervoor een prijsvraag gewonnen door het Rotterdamse architectenbureau Atelier Kempe Thill.

Vroege geschiedenis[bewerken]

De naam Prora wordt in 1577 voor het eerst vermeld. Met "Proase" werd destijds een heuvelrij op de Schmale Heide bedoeld. Einde 18e eeuw ontstond op Prora een kleine nederzetting. Eind 19e eeuw werd hier een landhuis gebouwd.

Seebad Rügen[bewerken]

Op 30 juli 1935 droeg Max von Veltheim, hertog van Putbus, een zeven kilometer lange kuststrook van zijn gebied over aan het Deutsche Arbeitsfront (DAF), dat hier een badhotel wilde laten bouwen, KdF-Seebad Rügen.

De opdracht voor de bouw werd in 1935 gegeven door Adolf Hitler. In het badhotel van Kraft durch Freude moesten twintigduizend vakantiegangers uit de arbeidersklasse zich kunnen ontspannen, en het complex moest tijdens een eventuele oorlog ook als hospitaal kunnen worden gebruikt. In totaal zouden vijf van dergelijke reusachtige badhotels worden gebouwd. De eerste steenlegging voor Prora vond plaats op 2 mei 1936. Er werd nog wel een ontwerpwedstrijd uitgeschreven, maar eigenlijk stond al vast dat het complex zou worden ontworpen door Clemens Klotz, de favoriete architect van DAF-leider Robert Ley.

Klotz ontwierp het hele complex, op de feestzaal na. Hij tekende twee vleugels met ieder vier grote bouwblokken van elk 550 meter lang. In totaal telde het complex tienduizend tweepersoonskamers, alle gelegen aan de zeezijde. Verder zouden er twee golfslagbaden komen, een theater, een bioscoop en een door Erich zu Putlitz ontworpen feestzaal met 25.000 zitplaatsen. Aan een kade zouden cruiseschepen kunnen afmeren. Het gehele complex strekte zich 4,5 kilometer langs de kust uit.

De kamers waren overigens vrij bescheiden. Ze maten 5 bij 2,5 meter, en hadden alleen een bed, een zithoek, en een wastafel. De toiletten en de badkamers waren gemeenschappelijk en bevonden zich in zijvleugels, waarin ook de trappenhuizen, de liften en de personeelsruimten waren gesitueerd.

Klotz' ontwerp werd tijdens de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs bekroond met de Grand Prix voor architectuur.

Bij de bouw waren vrijwel alle grote Duitse bouwbedrijven betrokken. Het complex zou in de zomer van 1940 in gebruik worden genomen, maar toen in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd de bouw stilgelegd. De acht hotelblokken, het theater en de kade waren op dat moment in ruwbouw klaar. De feestzaal en de golfslagbaden zijn nooit gebouwd. Prora is ook nimmer gebruikt voor het doel, waarvoor het werd ontworpen; het behoort daarom tot de Grote nutteloze werken.

Tijdens de oorlog werd een deel van het complex provisorisch bewoonbaar gemaakt voor de tijdelijke huisvesting van burgers, die de bombardementen op Hamburg waren ontvlucht. Aan het eind van de oorlog was er een opleidingsinstituut voor Flak-helpsters gevestigd.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

In mei 1945 werd het complex overgenomen door het Rode Leger, dat er grondbezitters interneerde. Ook werden er verdrevenen uit de Duitse Oostgebieden ondergebracht. Men heeft getracht het geheel af te breken maar het was zo degelijk gebouwd dat men ervan afzag. Tot in 1947 werden delen van het complex ontmanteld om naar de Sovjet-Unie te worden overgebracht. In 1948 werden er Russische soldaten gehuisvest, en daarna de Nationale Volksarmee (NVA), die er een sanatorium en een opleidingsinstituut voor onderofficeren vestigde. Ook werden er soldaten van bevrijdingslegers uit de Derde Wereld opgeleid. Na afloop van de Koude Oorlog werd Prora overgedragen aan de Bundeswehr. Eind 1992 verliet het leger het complex.

In 2006 verwierf de Berlijnse vastgoedmakelaar Ulrich Busch twee van de vijf woonblokken maar verkocht nadien een deel van de panden op zijn beurt weer.

Begin mei 2012 kwam er weer beweging in het project doordat het Berlijnse vastgoedbedrijf Irisgerd blok I voor 2,75 miljoen euro aankocht met de bedoeling er een hotel in onder te brengen met vakantieverblijven.

Locatie[bewerken]

Exacte locatie van het Prora-complex: 54 26'26.12N, 13 34'22.87E, gebouwen iets schuin ten noorden en ten zuiden van dit punt.

Panorama van een van de hotelblokken

Externe links[bewerken]