Protectionisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Beluister

(info)

Protectionisme is een stelsel van maatregelen van de overheid waarbij getracht wordt bescherming te bieden aan binnenlandse landbouw, producenten en industrieën. Veelal wordt gebruikgemaakt van invoerbeperkende maatregelen, zoals invoerheffingen en invoerquota, of wordt de binnenlandse fabrikant gesteund door subsidies. Op deze manier kunnen landen die problemen hebben met de buitenlandse handel, hun eigen producten beschermen tegen goedkopere (betere) producten vanuit het buitenland. Ook kan er een verbod ingesteld worden op het invoeren van bepaalde goederen, de prohibitie. Of wordt er een maximumaantal bepaald dat mag ingevoerd worden, de contingentering. Een extreme vorm van protectionisme is isolationisme.

Of een land kan wegkomen met deze maatregelen hangt vaak af van de Wereldhandelsorganisatie. Hiervan zijn zo'n 149 landen lid, en zij legt de regels van handel tussen landen in verdragen en gerechtelijke uitspraken vast.

Voorstanders van protectionisme willen vaak voorkomen dat er werkgelegenheid verloren gaat in een bepaald land of proberen te voorkomen dat een bedrijfstak een bepaalde monopoliepositie verliest. Tegenstanders zeggen dat protectionisme wel leidt tot een verbeterde situatie binnen één bedrijfstak, maar dat het land er als geheel op achteruit gaat. Door het comparatieve voordeel dat beide landen bij vrijhandel genieten zou protectionisme bestreden moeten worden.

Een voorbeeld van protectionisme zijn onderdelen van het Europese landbouwbeleid. Via importheffingen worden Europese boeren beschermd tegen te lage wereldmarktprijzen. Via de (melk)quotering wordt voorkomen dat er een overproductie ontstaat op de Europese markt en er overschotten moeten worden gedumpt op de wereldmarkt.

Zie ook[bewerken]