Provençaalse grasmus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Provençaalse grasmus
IUCN-status: Gevoelig[1] (2012)
Currucarabilarga.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Sylviidae (Zangers)
Geslacht: Sylvia
Soort
Sylvia undata
(Boddaert, 1783)
eieren
eieren
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Provençaalse grasmus (Sylvia undata) is een zangvogel uit de familie van zangers (Sylviidae). De vogel werd beschreven door John Latham maar door Pieter Boddaert volgens de nomenclatuurrregels gepubliceerd als Motacilla undata.

Kenmerken[bewerken]

Deze grasmus is 12 tot 13 cm lang[2], iets kleiner dan de (gewone) grasmus. Opvallend aan deze grasmus is zijn houding, hij houdt de staart vaak recht omhoog. Van boven is de Provençaalse grasmus vrij donker, op de borst is hij donker wijnrood met onder de snavel, op de keelveren witte vlekjes.[3]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De Provençaalse grasmus komt het gehele jaar voor langs de Franse kust, op het Iberisch Schiereiland, op Malta en in Italië, Marokko, Algerije en Tunesië. Verder in het zuiden van Engeland waar hij Dartford Warbler wordt genoemd, naar een streek in Kent.

De soort telt 3 ondersoorten:

  • S. u. dartfordiensis: zuidelijk Engeland, westelijk Frankrijk en noordwestelijk Spanje.
  • S. u. undata: het Iberisch Schiereiland, zuidelijk Frankrijk en Italië.
  • S. u. toni: noordwestelijk Afrika.

Het leefgebied bestaat uit heide afgewisseld met struikgewas langs kusten of in heuvelland, ook wel in bosgebied afgewisseld met gaspeldoorn.[3]

Voorkomen in Nederland[bewerken]

In Nederland is de Provençaalse grasmus een zeer zeldzame dwaalgast. Tussen 1950 en 1997 waren er vier waarnemingen, waarvan drie tussen 1995 en 1997.[4]

Status[bewerken]

Het kerngebied in Europa ligt in Spanje en daar gaat deze grasmus in aantal achteruit. In Engeland echter, breidt de soort zich naar het noorden uit en wordt het aantal territoria geschat op meer dan 3000. Omdat het netto resultaat toch een achteruitgang is, staat de Provençaalse grasmus op de Rode Lijst van de IUCN als gevoelig vermeld.[1]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
  3. a b Mullarny, K. et al., 1999. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 90-18-01212-2
  4. van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 9074345131