Psalm 42

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hoogaltaar in de Kerk van de H. Lucia in Ostrach, verbeeldt de dorstige herten

Psalm 42 is een psalm uit het Boek der Psalmen, een van de oudtestamentische Bijbelboeken. De psalm is gemaakt door de Korachieten, een familie van Israëlitische tempelzangers. Psalm 42 is sterk verbonden met psalm 43. Net zoals dit bijvoorbeeld het geval is bij de psalmen 9 en 10.

De eerste regel van deze psalm - in een veelgebruikte berijming: t Hijgend hert, der jacht ontkomen - geniet brede bekendheid. De eerste strofe van deze psalm bezingt hoe de psalmist (zoals een hert, dat smacht naar de waterbron) smacht naar God. In een andere vertaling wordt dit verwoord als: Zoals het hert dorst naar de waterbron, zo dorst mijn ziel, O God, naar U. In de Statenvertaling luidt de eerste regel Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot U, o God!

De psalm is door verschillende componisten op muziek gezet:

De melodie van de berijmde versie uit 1773 komt ook terug in het onderdeel Freu' dich sehr uit de Lukas-Passion die wordt toegeschreven aan Johann Sebastian Bach.

Populaire cultuur[bewerken]

De beeldspraak van het hijgend hert is door de (Nederlandstalige) populaire cultuur omarmd. Zo zijn er cafés met deze naam in Breda en Vijlen. In een tweetal boeken is de beeldspraak in de titel verwerkt, Het hijgend hert den jacht ontkomen. Een wiskundige studie over eenvoudige ecosystemen bestaande uit roof- en prooidieren door de wiskundige Henk Moed (1976) en de roman Het hijgend hert van Gerard Reve.

Ook het onderscheidingsteken voor mariniers die met succes een 'koudweertraining' hebben doorlopen, wordt een 'Hijgend hert' genoemd.[1]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties