Grote schildstaartslang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Pseudotyphlops philippinus)
Ga naar: navigatie, zoeken
Pseudotyphlops philippinus
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Uropeltoidea
Familie: Uropeltidae (Schildstaartslangen)
Geslacht: Pseudotyphlops
Soort
Pseudotyphlops philippinus
Johannes Müller, 1832
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De grote schildstaartslang (Pseudotyphlops philippinus) is een slang uit de familie schildstaartslangen (Uropeltidae).[1] Het is de enige soort uit het monotypische geslacht Pseudotyphlops. Pseudotyphlops philippinus werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johannes Peter Müller in 1832. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Uropeltis, waardoor de verouderde wetenschappelijke naam in de literatuur wordt gebruikt.

Kenmerken[bewerken]

Deze slang heeft een overwegend bruine huid met gladde, geelgerande schubben. De staart eindigt met een enkel schild, dat bedekt is met kleine stekels, vooral langs de rand. Waarschijnlijk sluit het dier er de toegang tot zijn gangen mee af, zodat hij veilig is voor predatoren. Het lichaam is rolrond met een spitse kop. De lichaamsbouw is kenmerkend voor ondergronds levende slangen. De lichaamslengte bedraagt 40 tot 50 cm.

Leefwijze[bewerken]

Deze soort komt zelden bovengronds. Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit regenwormen. Het dier is levendbarend.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De soort komt voor in delen van Azië en leeft endemisch in Sri Lanka, beneden 1000 meter.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pseudotyphlops philippinus - Website Geconsulteerd 25 oktober 2012