Puʻu ʻŌʻō

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Puʻu ʻŌʻō
De Puʻu ʻŌʻō is één van de vulkaankegels op de Kīlauea. De afbeelding toont een uitbarsting van deze kegel in 1983. De lavafontein reikt ca. 40 m hoog.
De Puʻu ʻŌʻō is één van de vulkaankegels op de Kīlauea. De afbeelding toont een uitbarsting van deze kegel in 1983. De lavafontein reikt ca. 40 m hoog.
Hoogte 698 m
Coördinaten 19° 25′ NB, 155° 6′ WL
Ligging Hawaï
Gebergte Hawaï-eilanden
Type Schildvulkaan
Laatste uitbarsting 1983 - heden
Puʻu ʻŌʻō
Puʻu ʻŌʻō
Puʻu ʻŌʻō lava flows.jpg
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Puʻu ʻŌʻō is een 698 meter hoge vulkaankegel op de oostelijke riftzone van Kīlaueavulkaan op Hawaï in het Nationaal park Hawaii Volcanoes. De kegel ontstond tijdens de Puʻu- ʻŌʻō-Kūpaianaha-eruptie die op 3 januari 1983 ontstond en nog steeds voortduurd.

De naam Puʻu ʻŌʻō wordt vaak vertaald als "heuvel van de ʻŌʻō", een uitgestorven vogel. Volgens een andere overlevering is de naam afgeleid van het Hawaïaanse woord "ʻŌʻō" dat graafstok betekent, waarbij de vulkaangodin Pele met haar magische staf "pāoa" vulkanenschachten laat ontstaan. Dit is waarschijnlijk de oorspronkelijke naamgevingswijze.

Tot januari 2010 is 3,5 miljard kubieke meter magma uitgeworpen waarmee een oppervlakte van meer dan 123,2 vierkante kilometer is bedekt. De zuidkust van Kilauea is gegroeid met een oppervlakte van 206 hectare. 212 gebouwen en 13,5 km snelweg werd met een tot 35 meter dikke laag lava begraven. De uitbarsting is door de duur ervan, het uitgeworpen volume, maar ook de aard van het vrijgekomen materiaal met een aandeel van 5,7 tot 10 procent magnesiumoxide een bijzonderheid binnen de twee eeuwen waarover gegevens van de activiteiten van de Kilauea bekend zijn.

Externe link[bewerken]