Pudding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frambozenpudding

Pudding of podding is een (meestal zoet) nagerecht op basis van melk, meelproducten of maïzena, meestal in de vorm van custardpoeder of gelatine. Pudding bestaat uit vocht, melk of vruchtensap, dat gebonden wordt met een geleermiddel. Als geleermiddel wordt meestal een eiwit gebruikt, eventueel aangevuld met zetmeel. Het woord pudding stamt waarschijnlijk af van het franse boudin, dat weer afstamt van het latijnse botellus, wat "kleine worst" betekent. Dit verwijst naar het vlees dat in de de middeleeuwse puddingen zat[1]. Maar puddingen hadden destijds een veel ruimere betekenis dan nu. In de Engelse taal is dit nog steeds het geval. Daar kan het ook op pasteitjes slaan.

Er bestaan warme en koude puddingen. De warme soort wordt vaak gebonden met een zetmeel-substantie zoals tarwena of maïzena, al dan niet in combinatie met eieren (soms ook met alleen eieren). De koude soort wordt vaak gebonden met agar agar (een zeewier) of gelatine. Er zijn nog veel meer geschikte koude bindmiddelen, maar deze zijn vaak niet in de winkel te verkrijgen.

Bij de warme puddingen is het vaak nodig om de smaakmakers (bijvoorbeeld amandelen) mee te trekken in een warme vloeistof zoals melk. Bij de koude soort worden vaak verse vruchtenpuree of zelfgemaakte chocoladepasta's toegevoegd. Vaak zijn de koude soorten op basis van geslagen room of gele room (ook wel banketbakkersroom genoemd).

Christmas pudding is een traditioneel Engels kerstdessert.

Zie ook[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. Olver, Lynne. The Food Timeline: pudding (2000) Geraadpleegd op 2007-05-03