Pulchri Studio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pulchri Studio aan het Lange Voorhout te Den Haag

Het schilderkunstig genootschap Pulchri Studio (Latijn, Uit ijver voor het schone) werd in 1847 ten huize van schilder Lambertus Hardenberg in Den Haag opgericht. In het begin van de 19de eeuw vestigden zich steeds meer kunstenaars in het landelijke Den Haag. Men poogde een vereniging van kunstenaars op te richten, zoals het Teekencollegie Aan Kunst en Vriendschap gewijd in 1845. Vrijdagsmiddags werd op het atelier van Lambertus Hardenberg naar model getekend. In januari 1847 besloten Hardenberg, Roelofs, Van Hove en de Weissenbruchs een Schilderkundig Genootschap op te richten voor het tekenen naar model, het bevorderen van de belangen van de beeldende kunst en van de leden, en het houden van kunstbeschouwingen. Een maand later was Pulchri Studio een feit. Johan Hendrik Weissenbruch, zijn neef Jan Weissenbruch, Willem Roelofs, Jan Frederik van Deventer, Willem Antonie van Deventer, Jacob Jan van der Maaten en F.H. Michael waren de oprichters. Bart van Hove werd de eerste voorzitter, terwijl Michaël het secretariaat waarnam en Johannes Bosboom penningmeester werd. Nadien sloten Jozef Israels en Hendrik Willem Mesdag zich aan.

Toenemende onvrede onder de jonge kunstenaars in Den Haag over de blijkbaar ontoereikende mogelijkheden tot vorming en ontplooiing, was de aanleiding. Men wilde kunstenaars in staat stellen naar model te werken en van gedachten en meningen te wisselen tijdens opzettelijk daartoe gehouden kunstbeschouwingen.

Het groeiend aantal leden noopte de organisatoren ertoe al gauw uit te wijken naar de grote zaal van het Boterhuis en in 1861 werd in het Hofje van Nieuwkoop vergaderd. In 1886 betrok Pulchri Studio een pand aan de Prinsengracht, want daar vond men voor het eerst een expositieruimte. Pas in 1901 kwam de vereniging terecht in het bekende pand aan het Lange Voorhout.

Het is opmerkelijk dat Pulchri Studio ontstond uit Haagse onvrede op het moment dat de Franse Barbizon-schilders afrekenden met het symbolistische classicisme. Deze Franse schilders werden uitgescholden als Onverschoonde Democraten, 15 jaar voor Courbet en Manet als Refusés afgewezen werden door de Salons Officiels en 25 jaar voor de Parijse impressionisten hun geruchtmakende leventje aan de klok hingen. Het ging er in Den Haag wel minder rumoerig aan toe.

In 2004 werd uit Pulchri Studio een aantal werken gestolen. Deze werden teruggevonden in 2007, mede door een van de makers, de kunstenaar Pepijn van den Nieuwendijk. De dief werd gearresteerd.

Externe link[bewerken]