Pulmonale hypertensie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Pulmonale Hypertensie)
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Pulmonale hypertensie
Illu pulmonary circuit.jpg
Coderingen
ICD-10 I27.0, I27.2
ICD-9 416
DiseasesDB 10998
eMedicine med/1962
MeSH D006976
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Pulmonale hypertensie (PH) betekent verhoogde bloeddruk in de longen. De oorzaken zijn zeer divers. Het is een betrekkelijk zeldzame aandoening. Er wordt van pulmonale hypertensie gesproken als de gemiddelde druk in de longslagaders in rust hoger is dan 25 mmHg.

Symptomen[bewerken]

In eerste instantie ontstaat een verminderd inspanningsvermogen. Doordat tijdens inspanning de doorstroming van de longvaten toeneemt, loopt de al verhoogde bloeddruk in de longen verder op. Hierdoor wordt het hart belemmerd in het verhogen van de cardiac output en ontstaat dus een verminderd inspanningsvermogen. Hierdoor ontstaat bovendien kortademigheid bij inspanning. In een later stadium kan ook kortademigheid in rust ontstaan. Als de druk in het capillaire vaatbed als gevolg bijvoorbeeld linkszijdige hartziekten te hoog wordt ontstaat longoedeem, wat gepaard gaat met kortademigheid in rust en bij inspanning en orthopneu. In een laat stadium ontstaat door de verhoogde drukbelasting van de rechterventrikel symptomen van rechterventrikelfalen: ascites, oedemen in de benen, vergroting van lever en milt en in een eindstadium vaak verlies van eetlust en zelfs ondervoeding, vermoedelijk door oedeemvorming in de darmwand. Als sprake is van een chronische drukbelasting van de rechterventrikel zal de rechterventrikelwand verdikken, dit heet rechterventrikelhypertrofie. Door de rechterventrikelhypertrofie en verhoogde wandspanning kan ook inspanningsgebonden pijn of druk o de borst ontstaan. In een laat stadium ontstaat zal de rechterventrikel gaan falen: wat zich uit in verwijding van de rechterventrikel en bovengenoemde symptomen.

Oorzaken[bewerken]

De World Health Organization (WHO) heeft onlangs een nieuwe indeling van pulmonale hypertensie naar oorzaken geïntroduceerd.[1] Hierin worden onderscheiden:

  • Groep 1 - Pulmonale arteriële hypertensie
  • Groep 2 - PH secundair aan linkszijdige hartziekten, onder te verdelen in:
  • Groep 3 - PH secundair aan longziekten en/ of hypoxie
    • COPD
    • interstitiële longziekten
  • Groep 4 - PH secundair aan een longembolie, zogenaamde chronische trombo-embolische pulmonale hypertensie.
    • dit is een relatief weinig voorkomende complicatie na een longembolie
  • Groep 5 - PH geassocieerd met ziekten zonder duidelijk oorzakelijk mechanisme.

Behandeling[bewerken]

De behandeling van pulmonale hypertensie is in eerste instantie gericht op de het behandelen van de onderliggende oorzaak. Zo zal pulmonale hypertensie die veroorzaakt wordt door een mitralisinsufficiëntie bestaan uit het repareren of vervangen van die hartklep. Pulmonale hypertensie die veroorzaakt wordt door COPD, zal gericht zijn op het zo goed mogelijk behandelen van die longziekte. Daarnaast zijn er geneesmiddelen op de markt die rechtstreeks inwerken op de vaatwand van de kleinere longslagaders. Deze medicamenten zijn bij onderzoek alleen effectief gebleken bij de behandeling van pulmonale arteriële hypertensie.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties