Puls (elektriciteit)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een elektrische puls is een kortstondige elektrische spanning of stroom. De elektrische puls is de basis van de digitale techniek, waarbij een positieve puls een digitale "1" kan representeren en de pauze (geen puls of een negatieve puls) een digitale "0". Omgekeerd is ook mogelijk, men spreekt dan van negatieve logica.

De eerste vorm van communicatie met elektrische pulsen werd toegepast in de telegrafie. Samuel Morse had in 1835 daartoe de morsecode uitgevonden, waarmee de elektrische pulsen, die met behulp van een seinsleutel werden opgewekt en via een draad en later via radiotelegrafie verstuurd werden, een betekenis konden worden gegeven. Deze techniek kan worden beschouwd als een eerste digitale vorm van communicatie.

Zie ook[bewerken]