Pulsbreedtemodulatie
Pulsbreedtemodulatie (In het Engels Pulse-width Modulation, afgekort tot PWM) is een modulatietechniek die wordt gebruikt als vorm van elektrische voeding en als een manier van digitale informatieoverdracht.
Hierbij stuurt men bijvoorbeeld een elektrische stroom met de vorm van een blokgolf met vaste frequentie. Door de breedte van de blokgolf aan te passen kan men de gemiddelde stroom laten variëren. Dit wordt bijvoorbeeld gebruikt bij de aansturing van led's. De in de figuur getoonde golfvorm heeft betrekking op het opwekken van een sinusgolf. Als we uitgaan van 2 halfgeleiderschakelaars (transistoren), die beurtelings ingeschakeld worden, waarbij transistor T1 de uitgang verbindt met een positieve gelijkspanning U+ en transistor T2 de uitgang met een negatieve spanning U–, dan is de gemiddelde uitgangsspanning gelijk aan δ·U+ + (1-δ)·U–.
De duty cycle δ is de fractie van de tijd die T1 geleidt, de rest van de tijd geleidt T2. Door δ sinusvormig te moduleren is een sinusgolf te maken. Bij omvormers wordt een filter geplaatst tussen de transistoren en de uitgang, bij variabele frequentie aandrijving wordt het PWM signaal zelf direct op de motorwikkelingen aangesloten.
