Push-pull-strategie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Push-strategie is van oorsprong een marketingterm die gebruikt wordt om aanbodgedreven marketinginspanningen aan te duiden. De term is afkomstig van het Engelse woord voor duwen (to push). Met een push-strategie probeert de onderneming de verkoop te stimuleren door het aanbod makkelijker beschikbaar te maken, bijvoorbeeld door het prominenter in de winkel geplaatst te krijgen.

Een klassiek voorbeeld van een push-strategie in de supermarkt is de inspanning van veel fabrikanten om meer schapruimte voor hetzelfde product te verkrijgen, waarbij het aantal schapposities (facings) uitgebreid wordt.

Het tegenovergestelde van push-strategie is pull-strategie. Ook dit begrip is afkomstig uit het Engels en betekent letterlijk trekken (to pull). In plaats van een 'duwende' fabrikant, wordt hierbij door de klant aan het product 'getrokken'.

Een voorbeeld van een pull-strategie is een actie die erop gericht is om de product- of merkvoorkeur te vergroten, bijvoorbeeld door een advertentiecampagne te starten. In de ideale situatie leidt dit ertoe dat klanten bij retailers om het product gaan vragen, waardoor deze bewogen worden het product van de fabrikant af te nemen. Door het gebruik van de sociale media is deze vorm van klantenwerving sterk aan het toenemen.

Ook buiten het gebied van marketing en verkoop heeft het begrip push-pull-strategie ingang gevonden. Een voorbeeld hiervan is de logistiek, waarbinnen de term eveneens verwijst naar de oorsprong van de vraag (klant of aanbieder).