Pyromaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RomanW-01.png

Een pyromaan in psychiatrische zin is een mens met een zo grote fascinatie voor vuur en verbranding, gekoppeld aan een niet voldoende remmende gewetensfunctie, dat hij ertoe overgaat zelf branden te stichten. Iemand die om andere redenen brand sticht, bijvoorbeeld om een verzekeringsuitkering te ontvangen of om de gevolgen van een misdaad te verhullen is daarom dus nog geen pyromaan.

Fascinatie met vuur komt zeer veel voor, het gevolg geven aan de aandrang om brand te stichten veel minder. Niet zelden blijken pyromanen na arrestatie lid te zijn (geweest) van de brandweer.

Er is geen standaardprofiel voor een pyromaan. Het is meestal een samenloop van factoren die iemand aanzet tot pyromanie:

  • geestelijke afwijking (vernielzucht, sensatiezucht)
  • psychische toestand
  • sociale omstandigheden (frustrerende ervaringen, wrok, het zoeken naar een uitweg)
  • alcoholgebruik
  • wraakzucht

Pyromanen zijn bijna altijd jonge mannen.

[bewerken] Zie ook

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen